Home » voetbal verslagen

Jvoz o14-1 Seizoen 2018-2019 Topklasse

Stand van links naar rechts:

Frans (teammanager) Finn Floran Tom Gunther (hoofdtrainer) Tristan Wiebe Loek Willem (assistent scheidsrechter)

Zittend van links naar rechts:

Nick Milan Joost Sven Zico Siebe Adam Rogier

Elinkwijk o14 vs JVOZ o14  20 april 2019 (competitie)

Net als vorig jaar hadden we vandaag moeite met een degradatie kandidaat. Elinkwijk stond 10e, maar dankzij ons belabberde spel staan ze nu 8e. Wij blijven wel bovenaan, maar enkel in doelsaldo. Het verschil is 3 doelpunten in ons voordeel. Het wordt dus (voorlopig) een Ajax Psv spelletje tussen ons en AFC ’34 uit Alkmaar; puntenverlies kan ons de titel kosten. Beide spelen we nog tegen nummer 3 DSO. Een ploeg waar we weinig van weten omdat deze niet in onze poule zat vorig jaar. Zij staan 3 punten onder ons met 1 wedstrijd meer gespeeld. Met nog 4 wedstrijden te gaan, kunnen ook zij nog kampioen worden en blijft het dus spannend tot misschien wel de laatste wedstrijd.

Tegen Elinkwijk speelden we op echt gras. Dat was een tijd geleden en dat was te merken aan de jongens, de aannames en passjes waren niet goed genoeg. Het was een rommeltje en na 25 gewonnen wedstrijden werd de frustratie groot als je in de 1e helft 3 dikke kansen onbenut laat en het gevoel begint te krijgen dat je gaat verliezen. We konden de wedstrijd niet naar ons toetrekken en de Utrechters kregen daar door het idee dat ze wel eens zouden kunnen winnen van de ploeg die iedereen wilt verslaan. Ze waren feller en slimmer en onze jongens begonnen zich aan elkaar te ergeren en dat lieten ze blijken. En dat mag. En misschien moet dat ook wel door de jongens onderling worden uitgesproken en in bijzijn van de trainer worden uitgepraat. Ook de scheidrechter werkte niet echt mee. Een overduidelijke handsbal in onze 16 werd ‘over het hoofd gezien’, zodra de tegenstander voor stond werd de voordeelregel niet meer toegepast zodat ze konden tijd rekken. Als wij een vrije trap hadden werd de bal tot 3x toe weggetrapt door de tegenstander. Hier werd zelfs niemand op aangesproken door de scheids. Allemaal kleine dingetjes die de irritatie van de jongens vergrootte. Uiteraard hebben ze niet verloren door de scheids, maar onder anderen door het feit dat ze niet als team speelden. Elinkwijk profiteerde optimaal van ons slechte spel en konden 2x scoren. De 1e verliespartij in 26 wedstrijden. Daar mogen, kunnen en moeten de jongens, de trainer, de staf en de ouders trots op zijn. Het is een mooie prestatie. Als je dan nog niet fier kan zijn op het team, tsja………

Als je 4x per week samen traint, fel, hard, tot het randje en soms er een tikje over heen en je speelt er ook nog eens een wedstrijd bij, dan krijg je wel eens frictie onderling. Je bent met 14 verschillende karakters bezig en dat gaat wel eens fout. Dat is onvermijdelijk en dat hoort er ook bij. Dat is een deel van het leerproces, zowel in het voetbal als in het echte leven en daar moet je je tegen wapenen. Als je daar niet tegen kan, moet je niet willen presteren op het hoogste niveau. Karakters worden gebouwd door tegenslag en de wereld is geen aflevering van de teletubbies. De meeste mensen snappen dat, gelukkig maar, sommigen hebben oogkleppen op.

Dit gezegd hebbende wens ik iedereen fijne paasdagen, vakantie, schoolvakantie en trainingen. Zelf ben ik deze week niet bij de trainingen. Ik heb een operatie in mijn agenda staan. Aan de pols, kleine ingreep, niks bijzonders.

Tot de volgende.

JVOZ o14-1 vs  AFC ’34 o14-1  06 april 2019 (competitie)

 

We zouden zomaar een ‘jubileum’ kunnen vieren vandaag; 25 wedstrijden achter elkaar ongeslagen. Het zou een mooie prestatie kunnen zijn op het hoogste amateur niveau van Nederland. De oefenwedstrijden tegen oa. Willem II o14, Terneuzen o15, RBC o14 en Virtus o15 meegerekend. Niet slecht voor een ‘bij elkaar geraapt zootje snotters’ van alle hoeken van Zeeland. Niet slecht voor een trainer uit de buurt van de Efteling met een Duitse naam, werkend in de Randstad, ooit gekeept  in het eerste van Feyenoord (niet de amateurtak) en ervaring met jeugd trainen zowel in Nederland als België. Ik weet dat hij wel eens commentaar krijgt uit diverse hoeken (het hoort een beetje bij het vak he), maar deze ‘rare kwibus’, zoals hij zich zelf wel eens noemt, bouwt een prachtig team en laat onze jongens toch maar goed en regelmatig mooi en soms zelfs geweldig voetballen. Ook achter de schermen gebeurt er meer dan sommigen denken. Tussen mij, trainer Gunther, vlagger Willem en jeugdcoördinator Niels wordt er aardig wat gecommuniceerd. 

De tegenstander staat 2e met evenveel punten als ons, maar een minder doelsaldo. Bij winst kunnen wij dus 3 punten los komen. Van vorig jaar weten wij dat AFC ’34 een goed voetballende ploeg is. In die wedstrijd konden wij net de winnende 2-3 scoren in de laatste minuten. We zijn dus gewaarschuwd. We hebben tot nu toe maar 3 doelpunten tegen en de verdediging is bereid er alles aan doen om dat zo te houden.

We begonnen de wedstrijd met Wei Ming in het doel. In de verdediging  Zico, Tom en Tristan en Milan. Op het middenveld stonden Siebe, Rogier en Floran en van voren Loek, Wiebe en Joost. Nick en Adam begonnen op de bank en Sven en Finn zijn nog steeds geblesseerd. We begonnen zoals altijd met controle over het spel. De Alkmaarders waren niet zo goed als we dachten en in het eerste kwartier kregen we al 4 grote kansen waarvan er geen enkele werd benut. De keeper van de tegenstander was niet erg zeker en grabbelde veel. In de 20e minuut was dat 1x te veel. Milan schoot en de keeper liet de bal los. Wiebe stond goed opgesteld en kon scoren. Dat was zijn 5e deze competitie. Met de 3 assists meegeteld is Wiebe nu de efficiëntste speler van het team. 4 minuten later was het Rogier die goed oplette. De keeper van AFC ’34 schoot de bal naar zijn centrale en Rogier was er super snel bij om de bal af te pakken. Hij omzeilde de keeper en schoot ons naar de 2-0. In de 2e helft het zelfde beeld. Bijna kregen we nog een doelpunt tegen, maar deze werd afgekeurd omdat er een overtreding aan vooraf was gegaan.

Van keeper Wei Ming, die normaal bij o13-1 speelt, word gezegd dat hij een hele goeie is. Helaas heb ik dat niet kunnen zien omdat hij niet is getest door de tegenstander. Dat hadden wij ook wel verwacht, want met maar 3 doelpunten tegen en 4 cleansheets uit 6 wedstrijden hebben we de beste verdediging van de competitie. Met TnT hebben wij 2 beresterke verdedigers achterin die worden geassisteerd door killer Milan en pitbull Zico. En dan hebben we, na DSO, de sterkste tegenstanders al gehad, wat natuurlijk absoluut niks zegt, want vorig jaar speelden we nog gelijk tegen degradant Jonathan. Maar zoals de trainer zegt, zijn de jongens een stuk volwassener geworden als team en kunnen zij goed met de druk omgaan.

In de 70e minuut leverde Loek nog een fantastische assist af van een metertje of 30 op Nick die de 3-0 maakte en zo zich zelf naar de topscorers positie schoot met 6 doelpunten. Dat was ook de eindstand. Nu dus 3 punten los van nummer 2 en nog 5 wedstrijden te gaan. Een kampioenschap in de hoogste amateurklasse hebben we binnen handbereik.Nog maar 5 wedstrijden te gaan. Nu afwachten of de jongens inderdaad volwassen genoeg zijn.

We zijn nu 25 wedstrijden achter elkaar ongeslagen en dat is maandag na de training gepast gevierd met pannenkoeken. Wij bedanken de moeder van Milan, Miranda nogmaals voor het bakken van de megastapel pannenkoeken.

Volgende week tegen Elinkwijk uit Utrecht die 10e staat met 4 punten uit 6 wedstrijden.

Tot dan.

Westlandia o14-1 vs JVOZ o14-1  30 maart 2019 (competitie)

Afgelopen woensdag hadden we nog een oefenpartijtje tegen Willem II. Met goed voetbal hebben we deze partij gewonnen met 0-2. Het tempo lag hoog, de combinaties waren goed en de koppies stonden allemaal dezelfde kant op; richting doel van de tegenstander. Onze jongens kregen het voor elkaar om de Tilburgers niet in de wedstrijd te laten komen. De trainer van de  ‘Tricolores’ heeft verschillende systemen tegen ons geprobeerd, maar wij stonden ons mannetje. Er waren echt goede spelers bij Willem II, maar door goed samenspel van ons konden ze geen vuist maken. Na de slechte wedstrijd tegen De Meern was dit een goede en we hoopten dat we deze lijn konden door zetten in de volgende wedstrijd tegen Westlandia.

Afgelopen week was er niet een normaal trainingsschema. Maandag was er voor ons geen training omdat meer dan de helft van de jongens vrij waren in verband met een studiedag. Wel mochten de jongens kiezen tussen thuis blijven en mee trainen met 15-1 onder leiding van Rogier Veenstra. Er kwamen er 3 opdagen. Dinsdag was een gewone trainingsdag, woensdag de wedstrijd tegen Willem II uit dus donderdag vrij van training. ’s Middags hadden de jongens ‘high school dag’. Dit gaat uit van school en dan moeten de jongens een intensieve training volgen bij Basic Fit die niet speciaal gericht is op voetbal met stijve spieren tot gevolg. Vrijdag was weer een gewone training.

Om 9 uur vertrokken we in de 7-zitter van Willem richting Naaldwijk. Tegen Westlandia hebben we 2x eerder gespeeld. 1x op een toernooi en 1x in de competitie.  Beide wedstrijden waren voor ons. Zij stonden voor de wedstrijd 3e, wij 2e, dus sowieso een tegenstander om rekening mee te houden. Voor we naar de kleedkamer gingen keken de jongens naar de wedstrijd van Westlandia o15. Later vertelden ze mij dat het centrale duo ook bij 14-1 op het veld stond. Later in de wedstrijd kwamen er volgens hun nog 2 bij. 3 dispensatiespelers is geoorloofd volgens de regels van de knvb. De regel van de knvb is: ‘Dispensatie hoeft niet meer te worden aangevraagd. Het wedstrijdformulier voert de controle uit, waardoor het maximaal aantal dispensatiespelers niet kan worden overschreden.’ Omdat er in het wedstrijdformulier veel spelers op ‘afgeschermd’ staan is het lastig te controleren. Ook omdat de meeste scheidsrechters in deze competities geen controles uitvoeren.

We begonnen met Milan op doel. Zico, Tom, Tris en Milan in de verdediging. Op het middenveld Floran, Rogier en Siebe. De aanvallers waren Loek, Nick en Joost. Op de bank zaten Wiebe en Adam. Finn en Sven zijn nog steeds geblesseerd. Het begin van de wedstrijd was volledig voor ons, maar na een minuut of 10-12 verloren we de controle en lieten we de Naaldwijkers in het spel komen. Het tempo van ons was te laag, er werden slechte beslissingen genomen, er waren veel verkeerde passjes en aannames en de vrije trappen waren niet goed genoeg. Er waren wel 2 uitbraken van ons die allebei werden teruggefloten wegens buitenspel. Deze beslissingen waren zeer discutabel. Van eentje weet ik zeker dat het geen buitenspel was, want dat was precies op de lijn waar ik zat. Ook de scheidsrechter werkte niet echt mee. Een paar keer werd er geen vrije trap gegeven wegens een overduidelijke handsbal en de scheids floot tegen ons iets makkelijker dan voor ons. Ook een penalty werd ons door de neus geboord. Onze jongens lieten zich uit het spel halen en zich provoceren en dat uitte zich in frustratie. Toen Tristan zwaar gefrustreerd aan de scheidsrechter vroeg of hij blind was kreeg hij een terechte gele kaart en de bijbehorende tijdstraf van 10 minuten. Wederom moest Siebe zijn plek overnemen en er voor zorgen dat we geen tegendoelpunt kregen. Dit gebeurde gelukkig niet. Door het langzame tempo van ons, of zoals de trainer het zei, ‘we voetballen niet rond de bal’ werden de trainer, ikke en het publiek ook gefrustreerd. Gelukkig hebben wij dan nog net iets betere kwaliteiten dan de tegenstander om de wedstrijd naar ons toe te trekken. In de 33e minuut kwamen wij tot scoren. Een goede corner van Loek kwam terecht bij de 2e paal waar Nick goed timede en de bal er met zijn hoofd prima in knikte.

In de 2e helft het zelfde plaatje. Ook daar kwamen wij pas op het einde tot scoren. In de 65e minuut passte Loek van achteruit de bal door de lucht over een metertje of 30 richting Wiebe. Deze nam de bal aan, draaide, keek goed en legde de bal vanaf randje 16 in de winkelhaak. Eindstand 0-2. Wederom een overwinning ondanks het slechte spel.

Volgende week spelen we tegen AFC ’34. Wij hebben vandaag de koppositie van hun overgenomen. We staan gelijk met punten, maar hebben een doelsaldo van +1 in vergelijking tot hun. AFC is een goed voetballende ploeg waar we de vorige wedstrijd met 2-3 van hebben gewonnen. Voor ons was dat misschien wel de mooiste pot van de competitie tot nu toe. De tegenstander haalde het beste van ons naar boven en vice versa. AFC heeft vandaag de bekerwedstrijd tegen De Meern met 12-0  gewonnen waar wij een moeizame 0-1 overwinning behaalden. We zijn dus gewaarschuwd. Natuurlijk staat iedere wedstrijd op zich. Vorig jaar behaalden AFC overwinningen met 10-0, 23-0 en 16-0 en toen wonnen we ook van de Alkmaarders. En deze keer spelen we thuis. Maar dat het veel beter moet dan de afgelopen 2 competitie wedstrijden moge duidelijk zijn. 100% op de trainingen gaan is deze week een vereiste. Goed eten en slapen en voldoende rust is deze week extra belangrijk als voorbereiding op misschien wel de belangrijkste wedstrijd van dit seizoen.

Tot de volgende…..

De Meern o14-1 vs JVOZ o14-1  23 maart 2019 (competitie)

Wat we dachten dat er ooit een keer ging gebeuren is gebeurd. Twee keepers voor 2 elftallen is minimaal. Zeker voor een jeugdopleiding. Vorige week raakte er eentje geblesseerd en dan moeten er keuzes worden gemaakt. Welk elftal staat er het beste voor? Welk elftal heeft het meest behoefte aan een keeper? Zowel o15 als o13 staan vrij laag in de ranglijst en wij staan tweede op 3 punten achterstand met een wedstrijd minder gespeeld en dan is de keuze snel gemaakt. Wij spelen zonder keeper. Het is niet ideaal en niemand is er blij mee, maar ergens snap ik de keuze wel. Handhaving in de 2e en 1e divisie is belangrijker dan de topklasse waar wij toch wel in blijven. En dan kan er je lang en kort en er nog een keer in de breedte over zeiken, maar daar bereik je niks mee. Negatieve geluiden werken enkel door, zingen rond en gaan in de koppies van die jongens zitten. En dat is iets wat we absoluut niet willen. In een opleiding als JVOZ  moet er uiteraard gepresteerd worden, maar plezier en persoonlijke ontwikkeling staan voorop. En met persoonlijke ontwikkeling bedoel ik ook karakter opbouwen, winnaarsmentaliteit kweken. Met of zonder keeper. Met de vorige wedstrijd tegen De Meern nog in gedachten (je weet wel, toen die ouders het veld op renden) zou deze wedstrijd meer een mentale dan fysieke slag worden.

De wedstrijd begon om 11u20 dus we vertrokken rond een uur of 8 richting Utrecht. We moesten onderweg nog even stoppen omdat het olielampje ging branden. Motorolie gekocht (25eu, de afzetters), bijgevuld en weer op weg. Toen we weer vertrokken vanuit Utrecht checkte ik eerst even het oliepeil en kwam er achter dat ik de oliedop was vergeten er op te draaien. Die lag waarschijnlijk ergens op de parkeerplaats van een benzinestation langs de snelweg. Voor we naar huis reden dus eerst even naar de dichtstbijzijnde sloop voor een nieuwe dop (10eu). Om 16 uur waren we weer thuis.

Op de training deze week was besloten dat Loek en Tristan de keepers zouden worden. Loek zou beginnen op doel en Tristan zou het eventueel overnemen, afhankelijk van het wedstrijd verloop. Voor de wedstrijd hebben we bloemen gegeven aan de jeugd coördinator van De Meern (bedankt Ben) in de veronderstelling dat de bij de aanslag omgekomen jeugdtrainer lid was van deze club. De jeugd coördinator nam de bos bloemen aan en bracht ze in onze naam naar de juiste club die een paar straten verder gelegen is. Ook heeft hij het condoleance register getekend uit naam van JVOZ. Voor de wedstrijd begon hebben we eerst 1 minuut stilte gehouden.

Volgens de mensen met wie ik heb gepraat had de aanslag een grote impact op de kinderen. Vooral ook omdat ze die bewuste dag hun school niet mochten verlaten. Maar ze vertelden me ook dat ze het de volgende dag weer zo goed als vergeten waren. Het leven gaat door.

De wedstrijd begon dus met Loek op doel. In de verdediging stonden Milan, Zico, Tom en Tristan. Op het middenveld moesten Adam, Rogier en aanvoerder Siebe de dienst uitmaken en de doelpunten moesten komen van Joost, Wiebe en Nick. Sven en Finn zijn nog steeds geblesseerd en zonder gastspeler hadden we maar 1 wissel op de bank: Floran.

De trainer had gezegd dat elke ploeg maar 3 à 4 serieuze kansen tegen ons krijgt en de Meern nog niet enkele wedstrijd meer dan 2 doelpunten heeft gescoord. Wij staan nu, na 3 wedstrijden, op een gemiddelde van 5,3 doelpunten per wedstrijd. Ik geloof niet in statistieken, iedere wedstrijd staat op zich. En dat bleek dus wel vandaag. Door de vele factoren die vandaag mee speelden kon het wel eens een zware wedstrijd worden.

Net zoals de afgelopen 3 wedstrijden was het duidelijk dat wij de betere ploeg waren. Het spel speelde zich voornamelijk af op de helft van de Utrechters. En de kansen kwamen. 3,4,5 kansen in de eerste helft. Maar de kansen werden niet afgemaakt. We kregen speldenprikjes van de tegenstander, maar de meeste ballen gingen hoog over of ver naast. De verdediging deed zijn verdedigingswerk naar behoren. Tot dat ene momentje. Door een verkeerde pass van achteruit moest Tristan aan de noodrem trekken. Gele kaart en dus 10 minuten tijdstraf. Aanvoerder Siebe nam direct zijn plaats in. De volgende tien minuten werden naar behoren en zakelijk afgehandeld. Tristan mocht weer terug en zette zelf een aanval op na goed indribbelen. Na een een-tweetje met Siebe had hij nog de 0-1 op zijn slof vlak voor tijd, maar hij schoot centimeters naast de verkeerde kant van de paal. Doelpuntloos de rust in.

In de 2e helft ging het verder zoals het eindigde. Blijkbaar is het toch lastig voetballen met de verkeerde spanning in je hoofd. Er kwamen weer een paar kansjes, maar ze werden niet benut. Doordat wij vaak hoog druk zetten en het ook de keeper lastig maakte hoopten we op een foutje van hun verdediging. En die kwam, in de 20e minuut. Wiebe kon de assist maken en Rogier rosste de bal netjes tegen de touwen. 0-1 en de ontlading was groot, zelfs de wissel en de geblesseerden renden het veld in. De jongens hadden het moeilijk met de spanning waardoor er veel onnodig balverlies werd geleden. Er waren veel verkeerde passjes en aannames en er werden eenvoudigweg veel verkeerde beslissingen gemaakt. De ouders van de tegenstander aan de kant waren toch ietwat intimiderend omdat ze vlak langs de lijn stonden en steeds luidruchtiger werden. Naar aanleiding van een opmerking van onze grensrechter Adil maande de scheidsrechter het publiek om een metertje of 2 achteruit te gaan. En tot overmaat van ramp begonnen de jongens elkaar verwijten te maken en dan voetbal je tegen jezelf. De tegenstander profiteerde hier van en hadden toch nog een mooie aanval in hun voeten en scoorden de 1-1. Tenminste dat dachten ze; de doelpuntenmaker stond buitenspel. Na 36 minuten floot de scheidsrechter af en er vloog een zucht van opluchting over het veld.

Vandaag was een wedstrijd dat kan worden beschouwd als een goede ervaring ondanks (of misschien wel dankzij) het slechte spel. De spanning was hoog en de punten belangrijk. En dan speel je slecht en heb je geen echte keeper op doel, maar als je het dan toch nog presteert om goed te storen en daardoor een doelpunt kan scoren, geen tegendoelpunt krijgt en 3 punten met hangen en wurgen binnen kan slepen heb je het als team gewoon goed gedaan. En daar mogen de jongens best trots op zijn.

Woensdag een oefenwedstrijd tegen Willem II. Zou de zegereeks van 22 ongeslagen wedstrijden worden afgebroken door de Tilburgers? We gaan het zien.

Tot dan.

JVOZ o14-1 vs Hollandia o14-1  16 maart 2019. (competitie)

De oefenwedstrijd tegen Volendam  en de competitiewedstrijd tegen BFC zijn niet door gegaan. De eerste wegens gebrek aan keepers en de tweede wegens gebrek aan spelers (5 jongens waren op vakantie). Op korte termijn konden we geen andere oefenwedstrijd regelen (carnaval, vakantie, competitie) met als gevolg dat er 3 weken zat tussen de wedstrijden. Niet ideaal, maar het is niet anders. Vanwege de vakantie is er ook minder getraind. Dan is het altijd afwachten hoe de jongens  de eerstvolgende wedstrijd in gaan. Ik denk dat de jongens gedreven genoeg zijn om dit gemis op te vangen en de trainer is fanatiek genoeg om ze weer op scherp te zetten. Afgelopen week is er fanatiek getraind en natuurlijk wil je dat dan terug zien in de wedstrijd.

Door mogelijke communicatie stoornisjes was ik genoodzaakt om 1 uur voor aanvang een scheidsrechter te regelen. Dat was geen probleem, Adil zou vlaggen dus zou er toch zijn. Een belletje was genoeg. Nu nog een vlagger vinden. Ook geen probleem toch? Na een zoektocht door social media, mijn contacten en mensen die ik onderweg tegenkwam vond ik Martin de beste keuze , die er geen probleem van maakte. Ik wil Martin en Adil, maar ook vooral Corrie die zich als eerste opwierp om te vlaggen, nogmaals bedanken. Alles geregeld, de wedstrijd kon beginnen.

Het had de afgelopen week nogal geregend dus in plaats van het spelen op het gras van het hoofdveld werd het wederom, helaas, kunstgras. Ook stond er een aardig briesje (windkracht 5 ofzo). In een hoek stond er ook nogal wat water recht voor onze dug-out, waar hilarische duels werden uitgevochten. Martin droeg gympen waar kaplaarzen beter waren geweest.

De vorige wedstrijd tegen Hollandia hadden wij gewonnen met 6-1.  We begonnen met Milan op doel. Zico, Tristan, Tom en Milan van achter. Adam en Rogier in het midden en Siebe met de punt naar achter. Loek, Wiebe en Niels (gastspeler van o15) startten in de voorhoede en Joost, Nick en Floran begonnen op de bank (heeft iets met vakanties te maken). Sven en Finn waren beide geblesseerd, maar waren er wel bij.

Wij domineerden vanaf het begin van het fluitsignaal. In het eerste kwartier hadden we een kans of 4 gecreëerd. Toch duurde het tot de 22e minuut voor er een doelpunt viel. Rogier knalde binnen na een assist van Wiebe. De tegenstander heeft misschien 1 kansje gecreëerd ondanks dat ze de wind mee hadden. In de 33e minuut viel de 2-0. Loek maakte handig gebruik van het momentum van de bal om de keeper en een verdediger op het verkeerde been te zetten en een typisch Loek doelpuntje te maken, na wederom een assist van Wiebe. De rust in met 2-0.

In de tweede helft de wind mee. Het was duidelijk dat een aantal jongens problemen hadden met de wind. Als het zo hard waait is het een heel ander potje voetbal. In de eerste 5 minuten konden we alweer 2 doelpunten bijschrijven. Eerst Wiebe met het koppie na een assist van Zico en een voorassist van een metertje of 40 van Tristan die de bal door de lucht, windje mee perfect in de loop mee gaf aan een goed lopende Zico. Daarna een afstandschot van Milan die door de handen van een blunderende keeper ging. Met nog 30 minuten te gaan een comfortabele 4-0 voorsprong. En dan voetbal je een stuk lekkerder en probeer je het spelletje rustig uit te spelen. Toch? Niet dus. Je wilt nog meer scoren, maar het werd een rommeltje. Er werd teveel in de duels gegaan die vaak werden verloren. Passjes kwamen niet aan en de aannames waren niet goed genoeg. Ondanks dat werd het in de 50e minuut 5-0 door een afstandschot van Nick. Eigenlijk had de keeper hem moeten hebben, maar liet hem wederom door zijn vingers glippen. In de 66e minuut liet ook onze keeper de bal glippen en scoorden de jongens uit Hoorn nog een ere treffer. Einstand 5-1. Negen punten uit drie wedstrijden, 16 doelpunten voor en 3 tegen en de 22e wedstrijd op rij ongeslagen.

Het was geen mooie wedstrijd, zeker de 2e helft niet, maar door de vastberadenheid en de wil om te winnen in een combinatie met een ijzersterke verdediging, een middenveld dat steeds makkelijker de spitsen vind, die op hun beurt ‘makkelijker’ beginnen te scoren, hebben we, ondanks dat de jongens niet hun beste wedstrijd speelden, weer 3 punten binnen. Het is wel eens anders geweest.

Volgende week uit naar onze vrienden van De Meern (je weet wel, van die gekke oma).

Tot volgende week.

Ijsselmonde o14-1 vs JVOZ o14-1  23 februari 2019  (oefen)

Laatst zei een Feyenoord ‘fan’ dat hij graag ziet dat Feyenoord vandaag verliest van PSV omdat hij ‘het de joden niet gunt dat ze landskampioen worden’. Als ik dat hoor gaan mijn nekharen recht overeind staan. Weer zo’n sukkel die meer bezig is met haat voor een andere club dan liefde voor zijn eigen club. Deze ‘fans’ horen niet thuis in de voetbal –of welke sport dan ook- en zouden geen podium mogen krijgen. Iedereen begrijpt toch dat een voetballer het veld in gaat om te winnen en zoveel mogelijk doelpunten wil scoren. Kijk maar naar de meiden van JVOZ die met 18-0 van Kruiningen hebben gewonnen. Ze zeiden echt niet tegen elkaar na de 10-0 dat ze het maar rustiger aan moeten doen omdat ze het zo zielig vinden voor de tegenstander. Scoren is waar je het voor doet. Hoe meer hoe liever. En, als Ajacied zijnde, supporter ik vandaag gewoon voor Feyenoord. Er was nog meer in de media; het interview met Henk Fraser bijvoorbeeld. Geweldige kerel met een uitgesproken mening. Ik adviseer alle ouders om dit stuk te lezen. Tipje van de sluier: ‘We pamperen te veel in ons land. Nederland gaat kapot aan die excuus cultuur’. Als je niet tegen kritiek van de trainer kan moet je er mee stoppen. En als je op de bank zit……pech. Dan knok je maar met alles wat je hebt om je plek terug te verdienen en bewijs de trainer maar zijn ongelijk. En lukt het dan nog niet dan kun je je zelf in ieder geval in de spiegel aan kijken wetende dat je alles hebt geprobeerd. Want je wilt toch niet later terug kijken en beseffen dat je het misschien wel had kunnen halen als je wat harder had geknokt? Geloof mij maar, daar krijg je spijt van.

En dan was er nog dat stukje over de ‘competitievervalsing’ van de KNVB met betrekking tot de CL wedstrijd van Ajax. Iedere PSV’er en PEC’er had er een mening over. En de rest van voetbal minnend Nederland natuurlijk ook. Nederland is voorbijgeschoten door Oostenrijk op de coëfficiëntie lijst van de FIFA. En als we daar wat aan kunnen doen, moet we dat zeker niet laten. Mocht Ajax het onmogelijke doen en winnen van Real is dat goed voor alle Nederlandse clubs. En als je dat niet begrijpt of wil begrijpen, ben je wederom bezig met haat in plaats van liefde.

Ijsselmonde o14-1 is een team dat apart wordt gesponsord. Een paar geldschieters waren bereid om dit op te zetten en zich zo te kunnen meten met de amateur top van Nederland. In dit team zitten jongens die hebben gevoetbald bij sportclub Feyenoord, Sparta en Barendrecht. We voetbalden op een veld dat ook dienst doet als rugbyveld. Op kunstgras bij het fonkelnieuwe complex van oa. FC Ijsselmonde. Ik verwachtte een erg leuke wedstrijd met veel tegenstand. Het werd inderdaad een leuke wedstrijd. Voor ons. Ijsselmonde heeft nog het een en ander in te halen.

Sharif was keeper van dienst. De verdedigende taken werden uitgevoerd door Zico, TNT en Milan. Op het middenveld begonnen Floran en Rogier en Siebe met de punt naar achteren. Voorin stonden Loek, Siebe en Nick. Finn en Sven zijn geblesseerd en Joost en Adam begonnen op de bank. Zij kwamen er in na 17 minuten. Vanaf het begin van de wedstrijd was duidelijk dat wij zouden winnen. We speelden in hoog tempo en het positiespel was goed. Zodanig dat de tegenstander niet wist waar ze het zoeken moesten. Siebe speelde op zijn best en dat resulteerde in het eerste doelpunt in de 7e minuut. Aan de linkerkant schoot hij de bal achter de verdediging en ging er zelf als een jonge blanke Mbappé achteraan. Sprintend met de bal richting doel hield hij goed het overzicht. Hij zag Loek aanstormen en legde hem panklaar. Loek schoot de bal achter de keeper. 0-1. Wij domineerden de wedstrijd. Prachtig om te zien dat alle jongens hun taak goed uitvoerden. In de 23e minuut gaf Nick een assist op Adam die hem met de punt van de schoen over de keeper heen wipte. 0-2. Vijf minuten later stormde Milan naar voren op rechts en gaf de assist op Wiebe. Wiebe ging naar de bal en stopte voor niks en niemand. Met een onverschrokkenheid die je zelden ziet schoot hij met dynamiet in zijn schoen (dat past makkelijk) van de rechterpunt van de 16 perfect in de linker benedenhoek van het doel. 0-3 was ook de ruststand.  

De trainer wilde in de wedstrijd dat er iedere 17 minuten (iedere 17 minuten een wijziging in het team) een doelpunt werd gescoord. Dat was niet aan dovemansoren. In de 2e minuut van de tweede helft werd er al gescoord .Voorafgaand kreeg Ijsselmonde de enige kans van de wedstrijd. Gelukkig stond Sharif niet te slapen. Hij redde tot 2 keer toe met een knappe reactie. De derde reactie was zelfs nog beter. Sharif pakt de bal en zag Loek op de middenlijn staan. Hij twijfelde niet en schoot de bal over iedereen heen. Loek was de snelste, nam de bal mee en stoomde richting doel. Wiebe liep mee, Loek schoot de bal hard en scherp over de grond richting 1e paal. Wiebe reageerde goed en tikte de bal, voordat de keeper er bij kon, het netje in. 0-4. Wij bleven goed voetballen en de tegenstander begon tegen zich zelf te voetballen. De frustratie was groot voor de tegenstander en er kwamen overtredingen die soms wel en soms niet werden bestraft. Op een gegeven moment schoot Tristan de bal in de voeten van onze rechtsback tussen twee tegenstanders door die er net niet bij konden. De spits schreeuwde het uit en Tristan genoot er van. Ook de laatste 17 minuten werd er gescoord. In de 57e minuut. Loek schoot vanaf links naar het doel die op de lat kwam. Na een scrimmage kwam de bal bij Nick, die met een soort draai de bal over de keeper heen schoot. Eindstand 0-5.

Deze dag heb ik een JVOZ gezien dat geweldig als team speelde waarbij iedereen zijn taken goed uitvoerde. Het was in hoog tempo, er werden weinig fouten gemaakt en goed gecommuniceerd. Het was een genot om te zien. Ook mooi om te zien is dat Siebe (die een geweldige wedstrijd speelde, Tom en Tristan konden bijna altijd de bal kwijt aan hem) aan het groeien is in zijn rol als aanvoerder. Het team krijgt van mij een 8 en Siebe een 9.

Volgende week spelen we een oefenwedstrijd tegen de rkav Volendam. Ik hoop dat we hier meer tegenstand krijgen, want de uitdaging voor Tom en Tristan (ons centrale duo) is niet erg hoog.

Tot volgende week.

Be Quick o14-1 vs JVOZ 014-1  09 februari 2019 (competitie)

Be Quick is gelegen in het stadje Haren, een forenzenplaats van de gemeente Groningen in de provincie Groningen. Met plusminus 20.000 inwoners wordt het nog steeds een villadorp genoemd, het ‘Wassenaar van het Noorden.’ Bekend vanwege de grootste botanische tuin van Nederland; de Hortus Haren, begonnen met de plantenverzameling van apotheker Hendrick Munting ergens in het begin van de 17e eeuw en vanwege de vondst van Romeinse munten, grafheuvels en een hunebed. Maar Haren is natuurlijk vooral bekend, of berucht eigenlijk, vanwege Project X. Eventjes wereldberoemd geworden vanwege een uit de hand gelopen uitnodiging voor een feestje via facebook. Wie herinnert zich de beelden niet van de jongeren die plunderend en vernielend door Haren gingen? Het is bijna zeven jaar geleden, maar nog steeds krijg ik de vraag of ik een feestje ga bouwen als ik zeg dat ik naar Haren moet voor een potje voetbal. De kracht van de social media was toen ook al niet te onderschatten. Haren ligt ook 351 kilometer van Vlissingen, dus dat was een aardig ritje. Om half 9 weg en om 19 uur weer thuis. Na zo’n goedgevulde dag had ik net zoveel zin in een flesje bier als een hardwerkende Belgische beiaardier en dat was dan ook het eerste wat ik deed nadat ik thuis was; een flesje bier opentrekken, uiteraard nadat ik eerst mijn vrouw een kus had gegeven.

Aankomend in de kantine van de Groningse club kregen we een heerlijke Groningse koek aangeboden; een donkerbruine cake met noten (misschien een idee voor JVOZ om de gasten te ontvangen met een lekkere Zeeuwse bolus?). Een uur voor aanvang gingen we naar de kleedkamer. Nadat trainer Gunther zijn zegje had gedaan werd de warming up gedaan onder toeziend oog van de trainer. Normaal gezien doen de jongens dit alleen, maar dit verloopt niet altijd naar behoren. En zoals we allemaal wel weten; de ingesteldheid van de opwarming neem je mee naar de wedstrijd. De laatste competitie wedstrijd was ook tegen Be Quick en hadden toen met moeite de 1-2 winst binnen gesleept.  Voor de wedstrijd verzamelden we onder de tribune om zij aan zij met de tegenstander het veld op te lopen. Ik vind dat wel wat hebben, ook bij de jeugd met weinig publiek. Het is je tegenstander in de ogen kijken, proberen hem te intimideren, even een psychologisch spelletje spelen. Daar in de ‘catacomben’ kun je de wedstrijd al half winnen. Nadat de toss  door Siebe was gewonnen en hij de kant heeft gekozen, konden we van start gaan.

We begonnen met Sharif op doel. Zico, Tris, Tom en Sven in de verdediging. Op het middenveld Floran, Adam en Siebe. Loek, Wiebe en Nick stonden in de aanval. Rogier, Milan en Joost begonnen op de bank en werden na 20 minuten gewisseld.

Op een zeer winderig veld  was het van het eerste fluitsignaal duidelijk dat wij van een iets betere klasse waren dan de tegenstander en dat resulteerde in een doelpunt in de 5e minuut. Vorige week was het Loek met de  assist en Nick met het eerste doelpunt van de wedstrijd, deze week was het andersom. Na de omschakeling kwam de bal bij Siebe die Nick wegstuurde. Nick vertrok precies op tijd vanaf de middellijn, de verdedigers achter hem latend. Hij kwam 1 op 1 met de keeper en kon hem uitspelen of in een keer schieten, maar hij ging niet voor eigen gewin. Nick hield het overzicht en zag Loek over links aan stormen. Hij legde hem breed waarna Loek het heerlijk afmaakte. 0-1. Hoewel wij duidelijk beter waren, maar niet zo goed speelden kregen we een doelpunt tegen. In de 29e minuut werd Sven neergelegd die geen vrije trap kreeg. Twee meter verder werd diezelfde tegenstander neergehaald door een fel verdedigende Tristan en Adam. Hier werd wel voor gefloten. Na de vrije trap werd er slecht weggewerkt en de tegenstander had maar voor het inschieten. 1-1 was de ruststand.

In de rust was het praatje van de trainer kort. En blijkbaar heeft dat geholpen, want in de tweede helft ging het spelletje beter. In de 37e minuut (2e minuut na rust) werd er al gescoord. Be Quick verdedigde slecht uit en Rogier en Wiebe spurtten naar de bal. Rogier werd gehinderd, maar Wiebe kon de bal wel inschieten. 1-2. Tien minuten later schoot Wiebe er ook de 1-3 in. Tristan passte over de grond dwars door het midden naar Rogier die goed draaide. Met een mooie steek bereikte hij Wiebe die het goed afmaakte. Het draaide goed en de tegenstander kon niet echt iets terug doen. Ook niet vanwege de nummer 14 die na rust het veld in kwam. Een grote sterke jongen waarvan niemand begreep dat hij er niet vanaf het begin in stond. Loek en ik hebben nog even de foto bekeken van de spelerspas en we konden niet echt een vergelijking vinden. Maar ondanks deze jongen liepen we toch verder uit. In de 59e minuut lobte Nick de bal over de keeper na wederom een goede assist van Rogier. En in de 62e minuut pakte ook Adam zijn doelpunt mee na een assist van Zico. Ondanks dat we de tweede helft goed speelden en de jongens ons lieten genieten van met vlagen mooi voetbal kregen we toch nog onnodig een tweede doelpunt tegen. Dat is spijtig voor ons doelsaldo. Met wederom AFC ’34  in de poule zou dit wel eens belangrijk kunnen zijn.

Voorlopig zitten de jongens in een geweldige flow. We zijn nu 20 wedstrijden (zowel oefen als competitie) op rij ongeslagen. Dat is best een applausje waard. Maar met een wedstrijd tegen Volendam o14-1 over twee weken zal dat wel eens onderbroken kunnen worden. Of gaan de jongens verder met hun flow tegen een ploeg die dit weekend gelijk heeft gespeeld tegen Sparta 014? We zullen zien.

Volgende week hebben we tot nu toe geen wedstrijd op het programma staan. De week daarna hebben we een oefenwedstrijd tegen Ijsselmonde. Uiteraard is dit onder voorbehoud, want met de KNVB…….

Tot de volgende keer.

JVOZ o14-1 vs Fortuna Wormerveer o14-1  2 februari 2019 (competitie)

 

Nu ik hier achter mijn laptop zit, realiseer ik mij dat ik een wedstrijd ben vergeten. Op 19 januari hebben we nog een oefenwedstrijd gespeeld tegen de o15-1 van Virtus uit Zevenbergen. Een team met een paar bonkige kerels. Fysiek veel sterker dus. In de 19e minuut kwamen wij achter met 1-0 en gingen ook zo de rust in. Lopend naar de kleedkamer hoorde ik een paar jongens van de tegenpartij zeggen dat ze ons slecht vonden spelen en wel meer hadden verwacht. Helaas voor ons hadden ze gelijk. Helaas voor hun kenden ze nog niet de veerkracht, de wil om te winnen en het uithoudingsvermogen van de Zeeuwen. Na een donderspeech van trainer Gunther konden onze jongens het tij keren in de 2e helft. Na doelpunten van Rogier in de 53e en Joost in de 66e minuut keerden we toch met een overwinning terug naar Zeeland.

 

De eerste competitie wedstrijd zou tegen Westlandia zijn, maar zoals we allemaal weten was de gehele jeugd in Nederland afgelast. Wel werden er overal oefenpartijtjes gespeeld, dus de gehele afgelasting was niet echt nodig. Eigenlijk vind ik dat de clubs dit zelf moeten beslissen. Het is nu eenmaal een buitensport en we willen onze kinderen toch niet als watjes opvoeden? Van een beetje nat en kou ga je niet dood. Daar bouw je karakter mee en daar worden ze kerels van (of stoere meiden natuurlijk). Wij (de staf) hebben nog geprobeerd om een oefenwedstrijd in te lassen, maar niemand wilde of had elders al een oefenwedstrijd. Zodoende kon iedereen genieten van een vrije zaterdag. En dat is ook wel eens lekker, hoewel er denk ik genoeg jongens zijn die er anders over denken. Voetbal is voor een hoop jongens (en een aantal ouders misschien) natuurlijk niet zomaar een sport. Het is een manier van leven. En het is ook zo zoals Dolf Roks op de info avond van JVOZ (prima initiatief overigens) zei:  ‘Wil je een grote jongen worden in het voetbal, dan neem je de bal mee naar bed, sta je er mee op, speel je er mee onder de ontbijttafel en neem je hem mee naar school.’

De eerste competitie wedstrijd was dus tegen de jongens uit Wormerveer. Vorig jaar hebben we ook tegen hun gespeeld en hebben met 5-0 gewonnen. Die wedstrijd was thuis en op gras. Deze keer speelden we op kunstgras. Op vrijdagavond om acht uur zou de KNVB nog beslissen over een algehele afgelasting, maar ze hebben hier gelukkig van afgezien. Ook na een belletje of vier, vijf van de tegenstander op vrijdagavond ging de competitie dan toch van start.

Nadat Gunther in de comfort van het JVOZ home de jongens hun opdracht voor in het veld heeft gegeven en hun meerdere keren op het hart heeft gedrukt dat ‘Het. Verdomd. Moeilijk. Is om twee keer van dezelfde tegenstander te winnen.’, liepen we vol moed en overtuiging richting nepgras. Met Adil als scheidsrechter en Willem als assistent hoopten we met zijn allen dat de trainer geen gelijk zou krijgen.

We begonnen met Sven en Rogier op de bank. Finn is nog geblesseerd en Joost was ziek. Zico, Tris, Tom en Milan in de verdediging. Adam, Floran op het middenveld  met Siebe als nummer 10. Loek linksvoor, Nick rechts en Wiebe in de spits. Sharif was keeper van dienst.

In de beginfase van de strijd ging het een beetje heen en weer en kreeg Fortuna een geweldige kans. Na slecht uitverdedigen van ons kon de rechterspits snoeihard uithalen. De bal raakte de onderkant van de lat en stuiterde gelukkig de goede kant op. Ook bij ons kwam er een kans of twee, drie in het eerste kwartier, maar het was Nick die het eerste doelpunt maakte. Nadat Loek twee man had uitgespeeld aan de linkerkant gaf hij een mooie voorzet. Nick deed op dat moment alles goed. Hij liep zich goed vrij, timede goed en kopte de bal perfect kneiterhard in het netje. De keeper compleet kansloos latend. We werden sterker in ons spel, maar het was dankzij een goede redding van Sharif dat we met 1-0 de rust in gingen.

In de tweede helft zette Loek de toon in de derde minuut. Sven kon nog net bij de bal en kopte deze slim naar de voeten van Loek. Loek stond op een meter of 20 met zijn rug naar het doel, nam de bal aan, wipte de bal op en in een halve draai schoot hij de bal perfect over de keeper onder de lat. Het was niet zomaar een doelpunt, het was bewust gericht geschoten en het was een statement naar de tegenstander toe. Zo van: ‘Jullie mogen hier gerust voetballen, maar wij zijn de baas.’ En zo is het en zo was het. Achter mij hoorde ik iemand zeggen, dat als je dit kan je een hele grote gaat worden. Drie minuten later, in de 41e minuut, schoot Loek de bal richting doel (was het een voorzet of een schot?) en een verdediger kopte de bal over zijn keeper heen in het doel. Loek wilde later bij mij het doelpunt nog claimen, maar helaas voor hem, het was een eigen doelpunt. Toch mocht hij nog een turfje er bij zetten. In de 55e minuut was er een vrije trap van ons op een meter of twee, drieëntwintig. Tristan claimde de bal. Trainer Gunther riep naar Tristan dat hij het in 1 keer moest doen, omdat hij de dag er voor had geoefend. Tristan schoot de bal in een mooie streep richting doel, de keeper liet hem door zijn handen gaan en de bal eindigde op de lat. De bal kwam terecht bij Loek en hij maakte een vreemde omhaal 2 meter schuin voor het doel. De bal vloog tergend langzaam over alles en iedereen heen en stuiterde het doel in. Twee minuten later gingen Sven en Nick samen goed door op de keeper. Sven gaf de assist en Nick tikte de 5-0 binnen. In de dugout zeiden de jongens dat we weer met 5-0 zouden winnen. Ik was het daar niet mee eens omdat we nog een kwartier te spelen hadden. Tot mijn eigen verbazing kreeg ik nog gelijk ook. In de 66e minuut nam Sven de corner (die hierdoor zijn derde assist  van de wedstrijd gaf). De bal belandde ter hoogte van de penaltystip. Tristan timede goed, maakte een sprongetje en tikte de bal met binnenkant voet keihard onder de lat. Eindstand 6-0.

In de afgelopen vier wedstrijden hebben we 22 doelpunten voor en 1 tegen gekregen. We hebben mooi voetbal gezien en ook wat minder mooi en volgens Gunther wordt er over het algemeen goed getraind. Een mooi begin van hopelijk een mooi seizoen. Hopen dat de jongens  dit vast kunnen houden.

Volgende week fijn naar Groningen. Tot dan

KNVB o13 vs JVOZ o14-1  16 januari 2019 (oefen)

Zoals ik al schreef in het vorige verslag weet je het maar nooit met de KNVB. Was het eerst de bedoeling dat de competitie ergens in februari zou beginnen, nu blijkt dus dat we al op 26 januari de competitie aftrappen. Hiermee vervallen dus de oefenwedstrijden tegen Sparta en AFC. Twee wedstrijden minder voorbereiding. Vooral voor de wedstrijd tegen samenwerkingspartner Sparta is het erg jammer dat deze niet door gaat.  De jongens kunnen zich altijd extra oppompen voor een potje tegen de Spartanen. Altijd een beladen wedstrijd, want tegen Sparta wil je zeker niet slecht spelen. Je weet maar nooit…..

Ook dachten we dat de nummers 4 van topklasse 1 en 2 bij elkaar zouden worden gezet, maar helaas. We spelen weer tegen dezelfde tegenstanders met als verschil dat de twee onderste er uit zijn en er twee bij. Jonathan uit Zeist en Quick uit Den Haag liggen er uit.  Elinkwijk uit Utrecht en DSO uit Zoetermeer zijn er bij gekomen. Helaas is Be Quick er ook nog bij en ,oh happy happy joy joy, we mogen weer naar Groningen. Ook De Meern (je weet wel, van die gekke oma) zit er nog bij. Deze keer mogen wij naar daar. Heb er nu al zin in.

We begonnen met Milan, Floran en Joost op de bank. In de verdediging stonden Zico, Tristan, Tom en Sven. Het middenveld werd bezet door Siebe, Rogier en Adam en de voorhoede bestond uit Loek, Nick en Wiebe. Sharif stond wederom in het doel. Deze oefenpot was een wedstrijd waarin we niet echt ons eigen spelletje konden spelen. Het middenveld had het lastig en het spel was te langzaam en van laag niveau. Ook het spel van de tegenstander was niet al te best. Het was een rommeltje en wij konden geen stempel op de wedstrijd drukken. Ondanks dat konden we toch al scoren in de 6e minuut. Loek legde de bal mooi op het hoofd van een van de kleinsten van het veld en Adam scoorde mooi met het koppie. Ondanks de 0-1 voorsprong kwamen we niet echt in ons spel.

Bij de KNVB o13 zitten vier jongens van JVOZ en deze hadden al gezegd dat het een eitje voor ons zou zijn. Het zouden wel eens dubbele cijfers kunnen worden. Toch duurde het tot de tweede helft voor er een tweede doelpunt zou vallen. In de 42e minuut scoorde Joost na een assist van Rogier. We werden wel iets beter, maar van mooi voetbal kon je nog niet echt spreken. De KNVB kon tegenover ons ook geen potje breken. De spits van de tegenstander werd enkel bereikt door lange ballen en ons centrale duo TNT (Tom en Tristan) hoefden niet echt 100% procent te gaan om de bal weer af te pakken. Uiteindelijk werd het 0-5 via doelpunten van Zico (na een mooie solo),  Siebe en Rogier.

Het niveau van de KNVB o13 was niet best. Ik weet niet hoe ze scouten bij de KNVB (doen ze dat überhaupt wel?) want ik weet zeker dat ze makkelijk nog drie of vier jongens met die van JVOZ kunnen vervangen. Ook in de KNVB o14 waarin Tristan, Siebe en Rogier spelen is dit het geval.

Virtus o15-1 vs JVOZ o14-1 19 januari 2019 (oefen)

Bij deze wedstrijd bleek maar weer eens hoe belangrijk een serieuze warming up is. De warming up ging, zachtjes gezegd, klote. Er werd niet serieus gedaan, of zoals vlagger Willem het zei; ‘Het leek wel of ze in vakantiestand stonden.’ En zo gingen ze ook het veld in. Positiespel van ons was niet goed en veel van ons hadden het zwaar tegen de fysiek sterkere tegenstander. In de 19e minuut kon Virtus profiteren van een slechte kaats van onze kant. 1-0. De trainer was terecht niet tevreden en maakte dat ook heel erg duidelijk in de rust. De ellende van de eerste helft ging verder in de tweede, maar na tien minuten kwamen onze jongens los en zag je het verschil tussen twee en vier keer trainen per week. Ze gingen eindelijk hun eigen spelletje spelen en dat resulteerde in ons eerste doelpunt, maar niet voordat we bijna een tegentreffer kregen. De buitenspeler van Virtus was los en ging alleen op de keeper af. Hij schoot, maar Milan redde de bal geweldig met zijn voet. De bal kwam terecht bij de andere buitenspeler van Virtus, maar hij schoot tegen de lat in een open doel. Het had 2-0 moeten zijn, maar kwamen met de schrik vrij. Niet lang daarna, in de 53e minuut, kwam de bal bij Siebe die een counter opzette. Via Nick en Adam kwam de bal bij Rogier die mooi afwerkte. 1-1. In de 66e minuut gaven wij de genadeklap. Na een assist van Nick trapte Joost met een heerlijke krul  de bal vanaf links in de rechter winkelhaak. Dat was ook de eindstand. 1-2.

Ondanks twee niet al te beste oefenpartijtjes staan we duidelijk in de plus. Drie keer gewonnen, zestien doelpunten voor en 1 tegen. Trek hier maar je conclusies uit. Als onze jongens in hun spel komen hoeven ze niemand te vrezen en eigenlijk is kampioen worden de enige optie. We zijn het aan onze stand verplicht.

Volgende week de eerste competitie wedstrijd tegen Westlandia uit Naaldwijk. Uit.

Tot dan.

JVOZ 014-1 vs RBC o14-1  13 januari 2019 (oefen)

In de winter mis ik altijd de geuren van de omgeving. Bloeiende bloemen, pas gemaaid gras, de geur van een zilt lentebriesje als je boven aan de duinovergang komt. In de winterstop mis ik ook een bepaalde geur; de geur van bezwete voetballers gemengd met de walm van natte sokken en schoenen die net zijn uitgedaan. Voor mij is dat de geur van het weekend, van voetbal. De kleedkamer ruikt dan naar een hok vol natte honden die net een uur in een modderig bos hebben gespeeld en gestoeid, maar voor mij is het een beetje de geur van thuis komen na een veel te lange winterstop. Het is de zoete geur van overwinning of de bittere geur van verlies. Hoe ranzig het soms ook ruikt, ik mis het. Maar gelukkig zijn we weer begonnen.

De competitie begint voor ons pas in februari (denken we, met de KNVB weet je het maar nooit) en dus kunnen we een mooie voorbereiding doen. We hebben vijf oefenwedstrijden; RBC, KNVBo13, Virtus, AFC en Sparta. De eerste is tegen RBC uit Roosendaal. De ‘Roosendaal Boys Combinatie’ is een club die is ontstaan in 1927 uit de fusie van ‘VV Roosendaal’ en de ‘Roosendaalsche Boys’. De profclub werd in juni 2011 failliet verklaard en werd opnieuw opgericht in december 2011. De heren zondag 1 spelen in de derde klasse A met onder anderen Terneuzen en MOC en staan bovenaan.

RBC o14 is kampioen geworden in de hoofdklasse met vier punten meer dan de nummer twee. Ze hebben in tien wedstrijden 45 doelpunten gescoord en er maar 9 tegen gekregen. Deze ploeg wilde zich bewijzen tegen ons omdat ze van de KNVB niet mee mochten doen in de nieuwe o14 competitie die vorig jaar van start is gegaan. RBC vond dat zij dat meer verdienden dan ons. Wij wilden er natuurlijk alles aan doen om het tegendeel te bewijzen.

We speelden op kunstgras en de wedstrijd begon met de volgende opstelling: In de verdediging Zico, Tom, Tristan en Milan. Op het middenveld Floran, Adam en Siebe en voorin Sven, Loek en Joost. Sharif was keeper van dienst. Nick, Wiebe en Rogier hadden de eer om als eerste op de bank te zitten. Finn was nog aan het genieten van de zon op Bonaire en was er nog niet bij. De wissels kwamen na twintig minuten in het veld.

Vanaf het begin drukte JVOZ de stempel op de wedstrijd. Zelfs zo dat RBC niet aan voetballen toe kwam op onze helft. Wij gaven hoog druk en hielden het tempo vrij hoog. Na een paar speldenprikjes van ons, viel het eerste doelpunt in de 15e minuut. Loek kwam tot aan de achterlijn en hield het overzicht. Hij zag Sven vrij staan en legde hem klaar. 1-0. En toen ging het snel. In de 18e en 22e minuut maakte Loek de 2 en 3-0 en in de 32e minuut maakte Wiebe er 4-0 van. En zo gingen we ook de rust in.

In de tweede helft dachten we even dat RBC wat beter werd. Ze vlogen er in, maar onze jongens pakten het initiatief snel weer terug. Wiebe knalt vanaf een meter of 20, in de 2e minuut na de rust, na een assist van Floran, de 5-0 in de touwen. In de 46e en 51e minuut maakten Sven en Loek er 6 en 7-0 van. RBC kon nog een paar speldenprikjes uitdelen, maar werden compleet gebroken toen de 8-0 werd gescoord. Dit doelpunt in de 69e minuut vond ik persoonlijk de mooiste van de wedstrijd. Na een corner van ons kwam de bal terecht bij aanvoerder Siebe, die nu centraal achterin stond met Nick (Tristan en Tom werden 15 minuten voor het einde van de wedstrijd gewisseld). Siebe schakelt snel om en passt de bal links naar Sven die de bal direct naar de weglopende Loek toe schiet. Hij neemt de bal mee langs de lijn tot bijna aan de achterlijn en geeft hem voor aan Wiebe die er de achtste inschiet. In de 70e minuut maakt Zico, na een assist van wederom Loek er  nog 9-0 van.

Negen doelpunten tegen winterkampioen RBC uit de hoofdklasse. Ze hebben van ons net zoveel doelpunten tegen gekregen in 1 wedstrijd als dat ze hebben tegen gekregen in tien competitiewedstrijden. RBC heeft in die zelfde competitie gemiddeld 4,5 doelpunten gescoord per wedstrijd. Tegen ons nul. Een puike prestatie van ons en een mooi begin van de voorbereiding. RBC heeft veel geklungeld achterin, maar ik denk dat dat vooral onze verdienste is geweest. Tekenend voor de wedstrijd is wel dat toen Tom en Tristan werden gewisseld, zij aangaven dat ze absoluut niet moe waren. Nu hopen dat ze niet met hun hoofd in de wolken blijven hangen. Woensdag aanstaande de wedstrijd tegen KNVB o13-1 met vier jongens van JVOZ er bij.

Tot dan.

Seizoen najaar 2018

 

Na een mooi, maar zeer moeilijk seizoen met o13-1 in de hoogste divisie van Nederland waar we één na laatste zijn geworden (maar toch maar lekker hebben gewonnen van o.a. nummer 3 PSV en gespeeld hebben op de Herdgang, Varkenoord en nog wat mooie plekken) gingen we nu met de jongens een nieuw op te starten klasse in. Bij de profs bestond het al, maar bij de amateurs nog niet. Een onder 14 klasse, genaamd de ‘Topklasse’, verdeeld in topklasse 1 en 2. De KNVB had JVOZ  gebeld met de vraag of ze hier wel heil in zagen. Het antwoord was direct bevestigend, ondanks de afstanden. Het zou een halve competitie worden met 12 deelnemers. Dit betekent dus maar 1x tegen elke tegenstander. Of thuis of uit. Be Quick uit Haren was de verste en Spijkenisse was de dichtste tegenstander. We hoopten met zijn allen Be Quick thuis, maar de KNVB besliste anders. De laatste competitiewedstrijd was een ritje naar Groningen. De andere uitwedstrijden waren:

BFC (Bussum), AFC ’34 (Alkmaar), Westlandia (Naaldwijk), Jonathan (Zeist), Spijkenisse (Spijkenisse). De thuiswedstrijden waren tegen:

De Meern (Utrecht), Hollandia (Hoorn), Zeeburgia (Amsterdam), Quick (Den Haag), Fortuna (Wormerveer).

Aardig wat verre ritjes, maar het is weer eens wat anders dan een wedstrijdje tegen Walcheren, Arnemuiden of Terneuzen. We waren benieuwd of we het niveau konden halen van de topamateurs die waren gevraagd door de KNVB voor deze nieuwe competitie.

Doordat ik dit pas aan het einde van het seizoen schrijf, zijn de details een beetje wazig, maar de eerste wedstrijd tegen De Meern staat mij nog helder voor de geest.

In de voorbereiding hadden wij een toernooi ergens in het land en ik kwam daar een alleraardigste vrouw tegen die uit Middelburg kwam, maar nu in Utrecht woont. Haar kleinzoon speelt bij De Meern en ze zei dat ze zin had in de competitiewedstrijd tegen ons in het mooie Zeeland. Na een leuk gesprek van een minuutje of tien zeiden we elkaar gedag en dat we elkaar gauw weer terug zien. En ik heb ze terug gezien…..en gehoord. Het alleraardigste omaatje veranderde, zodra het fluitsignaal voor het begin van de wedstrijd klonk, in een schreeuwend, vloekend en intimiderend monster. Ze liep mee langs de lijn als de bal daar kwam. Schreeuwend en zwaaiend met haar paraplu. Ze jutte de kinderen van de tegenstander op en schuwde krachtwoorden niet. Ze had familie meegenomen die net zo te keer ging. Onze scheidsrechter heeft een paar keer deze mensen gewaarschuwd, maar dat was enkel olie op het vuur. De jongens van de tegenstander werden agressiever en gefrustreerder naar het einde van de wedstrijd toe. Wij stonden voor met 4-2 en er was nog vijf minuten te spelen toen de boel explodeerde. Een van onze jongens ging iets te hoog met zijn voet en de tegenstander kopte omlaag. Dit kwam tot een opstootje en wat heen en weer getrek. Steeds meer jongens werden er bij betrokken en onder het gejoel van oma en nog een paar werd het steeds grimmiger. Ik was al uit de dug-out gekomen voor het geval het echt uit de hand zou lopen. En dat gebeurde; oma en nog een paar volwassenen stormden het veld op. Toen ben ik ook gaan lopen en zag twee meter voor mij dat een volwassene een van onze jongens met twee handen bij zijn keel greep. Ik ben er direct tussen gesprongen en die kerel weggeduwd. Vervolgens heb ik hem verbaal de grond in geschopt. Hij ging achteruit en werd gelukkig weggehaald door zijn vriendin. Ondertussen gebeurde er van alles, maar het werd gelukkig ook weer snel gesusd. De trainer van de Meern kwam naar mij toe en zei dat het misschien beter was om de wedstrijd te stoppen en de stand gewoon zo te laten. Daar was ik het volledig mee eens. Ook onze trainer en de scheids vonden dit het beste.

Toen ik wat later uit de kleedkamer kwam liep ik de kerel die ik had weggeduwd tegemoet. Hoe dichter hij kwam, hoe verder zijn borst omhoog ging. Hij liep langs me met een air van ‘ik ben toch niet bang van je’. Mijn hart ging sneller kloppen en had zin om die kerel onder de stoeptegels te trappen. Maar in mijn rol als teammanager moet ik mij rustig houden. Ik keek hem recht in zijn ogen en schudde afkeurend met mijn hoofd. Later waren er nog een paar gesprekken tussen de ouders van ons en de tegenstander. Zij hadden plaatsvervangende schaamte en drukten ons op het hart dat zij niks met die familie te maken hadden. Gekke oma had ook nog het lef om naar JVOZ te bellen en te klagen over de gang van zaken bij ons. Naderhand hoorde ik dat oma en familie redelijk berucht zijn bij diverse Zeeuwse clubs. Ze heeft ooit met haar paraplu op een speler staan inhakken. Haar een compleet gestoord wijf noemen is een understatement.  Gelukkig werd niet de trend gezet voor de rest van het seizoen. 

De andere wedstrijden waren gelukkig wel een genot om naar te kijken. Onze tegenstanders waren allemaal ploegen die wilde voetballen, wilde winnen en daar ook alles voor deden. Toch was er een groot verschil tussen de nummers 1 tot en met 4 en de rest. Wij kregen het voor elkaar om te winnen van de nummer 1 (AFC ’34 2-3), de nummer 3 (Fortuna Wormerveer 5-0) en 4 (Zeeburgia 3-2). En tegen de nummer 11 (van 12) eindigen we met een 1-1 gelijkspel. Het is in Zeist tegen Jonathan waar we de race om het kampioenschap definitief hebben verloren. Dit halve seizoen hebben we ons beste spel laten zien tegen de moeilijkste tegenstanders en ons slechtste tegen de mindere tegenstanders. Vreemd om te zien dat wij ons laten beïnvloeden door het tempo van de tegenstander. Een puntje voor trainer Gunther voor het volgende halve seizoen.

Uiteindelijk zijn wij dus tweede geworden. Een goede prestatie waar de jongens trots op mogen zijn. Ze hebben mooi voetbal laten zien. Ook minder mooi uiteraard, maar dat hoort er nu eenmaal bij en is uiteraard ook navenant met de leeftijd. De jongens zijn, in vergelijking met het begin van het seizoen, beter en mooier gaan voetballen. Ze lopen minder op elkaar te zeiken en hebben meer voor elkaar over in het veld en op de training. Kortom; het is echt een team geworden. En dit is de verdienste van Gunther, die, in zijn eigen woorden, soms een vreemde vogel is, maar de jongens wel leert voetballen.

Twee maal in dit seizoen hebben we er een weekendje van gemaakt. Tegen AFC ’34 hebben we bij een bed and breakfast geslapen en zijn Veerle en ik daarna nog een dagje naar Texel en een dagje naar Hoorn geweest. De andere was naar Groningen. Daar hebben we geslapen in een Fletcher hotel met twee andere gezinnen. Dat was een reuze leuk weekend. Mensen klagen wel eens dat het allemaal zoveel tijd en geld kost dat JVOZ. En dat is ook wel zo, maar de jongens en meisjes krijgen een goede opleiding en begeleiding bij JVOZ. En ja, het is veel en ver rijden, maar ach, je ziet nog eens wat van Nederland.

Vanaf volgend jaar weer iedere week een verslagje. De eerste wedstrijd is een oefenpot tegen RBC thuis. Op 12 januari.

Fijne feestdagen en tot de volgende x.

JVOZ o13-1 Seizoen 2016-2017 1e divisie

Staand van links naar rechts:

Saïd (assistent trainer) Brahim (assistent scheidsrechter) Teun Guido Rowan Sharif Jasper Wout Renzo Bart Patrick (team manager) Ruud (hoofd trainer)

Zittend van links naar rechts:

Cas Tycho Milan (gestopt) Dyson Rowdy Ilyas Sam Kaj Tristan staat niet op de foto

NAC o13-1 vs JVOZ o13-1  13 mei 2017

Op het begin dit seizoen gaf niemand een stuiver voor dit team. Vorig seizoen waren deze jongens met de hakken over de sloot in de derde divisie gebleven. Dus dit seizoen in de eerste divisie zouden ze zeker degraderen, maar ach, het is een geweldige competitie met op drie na enkel profclubs. Een mooie ervaring voor deze Zeeuwse jongens. Maar wij lopen dan misschien wel achter op voetbal gebied in ons mooie Zeeland, maar we weten wel wat knokken is. En wij Zeeuwen laten ons niet onder schijten door welke niet-Zeeuw dan ook. En daar hadden een paar clubs zich danig in vergist. Niks niet degradatie dus, maar gewoon behoud. Niet kansloos onderaan eindigen, maar na knokken en met vlagen goed voetbal  twaalfde van de veertien geëindigd. Met zeventien punten onder de Randstadters  en de Brabanders, maar wel boven de Limburgers van VVV en MVV. En dat is een puike prestatie voor een amateur opleidinkje uit Zeeland.

Vandaag tegen NAC dus. We wilden natuurlijk winnen, want je weet maar nooit wat VVV zou doen. Met twee punten verschil kun je beter geen risico nemen. In de eerste minuut was het al bijna een tegendoelpunt. JVOZ trapte af, leed direct balverlies en na een snelle aanval verzuimden de jongens in het geel om te scoren. De jongens in het lichtblauw schrokken wakker en gingen voetballen. Goed voetballen. Er werd goed druk gezet en er waren mooie duels te zien. De jongens van NAC hadden moeite met uitverdedigen. De eerste twintig minuten speelde zich af op de helft van de Bredanaars. Wij kregen een aantal kansen, maar de afwerking of de laatste pass was net niet scherp genoeg. En als je het zelf niet afmaakt kun je wachten op een tegen doelpunt. En dat gebeurde in de twintigste minuut. Tegen de verhoudingen in werd het 1-0 voor de jongens uit Breda. Niet lang daarna werd het 2-0 na een mooie aanval met goede, snelle passjes die van achter naar voor en daarna rond de zestien van rechts naar links werd verplaatst. Het afstandschot was buiten het bereik van keeper ‘Jappie’. De rust in met 2-0.

In de tweede helft kwamen wij er steeds minder aan te pas. De ‘Nackers’ gingen steeds beter combineren en deden er qua tempo nog een tandje of twee bij. Ondanks de vechtlust van onze jongens werd het al maar rommeliger en na een schot op de paal van Rowdy in de zesde minuut, werd de hoop op misschien toch nog een gelijkspelletje aan barrelen geschoten door een corner. Slecht verdedigen was de oorzaak van dit doelpunt. Dat was ook de eindstand. 3-0. En toen kwam het wachten. Terwijl de jongens onder de douche stonden waren de trainer en de staf druk aan het bellen, googelen, facebooken, twitteren en weet ik wat nog meer om maar zo snel mogelijk de uitslag van VVV-Vitesse te achterhalen. Het lukte niet om iemand te bereiken. Zelfs Raymond, die uit Venlo komt, daar nog heeft gevoetbald en vrienden heeft zitten kreeg niemand te pakken. Ruud Pennings belde naar Vitesse en liet zijn nummer achter. Terwijl iedereen in de kantine zat en de jongens aan de bar ‘water en gezonde snacks bestelden’, kwam na een half uur het verlossende antwoord; Vitesse heeft VVV verslagen met 6-0. Vitesse tweede en wij twaalfde en dus niet gedegradeerd. Iedereen blij. En vooral Tristan blij want hij blijft in o13-1 en dus speelt hij volgend seizoen nog een keer op het hoogste niveau van Nederland. Niet gek voor een snotneus uit Vlissingen.

Wij (Tristan, Veerle en ik) kwamen er pas bij na de winterstop, maar we hebben een geweldig tweede seizoenshelft beleefd. En daarvoor wil ik iedereen bedanken die daar aan heeft mee geholpen. In de eerste plaats natuurlijk Joshua, Piet en Ruud die Tristan hebben laten doorschuiven van o13-2 naar o13-1. En daarnaast de staf (Said, Rob, Patrick, Brahim). Mensen die er voor zorgen dat een opleiding als JVOZ kan blijven bestaan. En last but not least, de ouders. Je komt ze iedere week weer tegen of je nu wilt of niet.  Altijd leuk om weer diverse, interessante mensen te ontmoeten. Mensen die de zaterdag nog aangenamer maken. Mensen die foto’s maken (bedankt Herman), mensen met een moeilijk te verstaan accent, Aussies, grapjassen, overkanters, een Limburger en een Brabantse, mensen waar je af en toe een woordje mee hebt en mensen die je eieren beloven :) ;). Het is nog niet helemaal afgelopen, maar na de zomerstop komen we elkaar ongetwijfeld weer tegen op een of ander voetbalveld.

Jvoz o13-1 vs PSV o13-1  06 mei 2017

‘Dat wordt een slachtpartij’, ‘Schade beperkt houden’, ‘PSV is al kampioen, misschien hebben we een kansje’, ‘PSV speelt met een minder team, wie weet’. Wederom waren de meningen verdeeld voor aanvang van de wedstrijd. Ook ik dacht dat we geen schijn van kans zouden hebben. Feit is dat PSV inderdaad al kampioen is en dat het geen makkelijke wedstrijd zou worden. Helaas voor ons speelden we op kunstgras. Wij moeten het toch voornamelijk hebben van vechten en bikkelen en dan is knolleveld 2 op de irislaan toch geschikter voor ons. Ik vind, en velen met mij, dat JVOZ  zoiets gewoon moet afdwingen.

Vanaf het begin zag het er niet goed uit voor ons. PSV zette direct druk en onze achterhoede had het zwaar. Tristan en Cas (links- en rechtsback) konden vaak niet op tegen de snelheid en explosiviteit van de spitsen. Gelukkig hebben we nog twee centrale verdedigers die goed rugdekking geven. Toch werd er vroeg gescoord. Uit een standaard situatie, dat wel. Uit de kluts na de corner werd er gescoord. Voor de zoveelste keer vroeg op een achterstand. Zou het dan toch een slachtpartij worden? In de volgende vijf minuten creëerden wij twee kansen tegen het grote PSV. Bart had de gelijkmaker op zijn schoen, maar de bal werd iets te zacht ingeschoten (het was ook een moeilijke hoek nadat hij de keeper had omzeild) en werd net voor de lijn weggehaald. Er gloorde toch weer hoop bij de Zeeuwen en dat zag je in hun spel. Toch was er weer een doelpunt voor de Eindhovenaren in de zeventiende minuut. Weer uit de corner. En net als tegen Feyenoord was het een klein ventje die de bal snoeihard inkopte. Als het niet de voorlaatste wedstrijd van het seizoen zou zijn, zou ik zeggen dat ze daar nog maar eens flink op moeten oefenen. Misschien iets voor volgend seizoen? De keeper van PSV speelde flink vooruit mee met zijn team. En dan moet je de spitsen niet de ruimte insturen, want dan weet je dat de keeper de bal heeft voordat de spits er bij kan. Wat je ook kan doen, is gewoon over de keeper heen schieten en scoren. En dat is wat Kaj goed zag. Vlak voor rust schoot hij de bal van een meter of vijfentwintig buiten bereik van de Brabantse doelverdediger onder de lat door in het netje. De rust in met 1-2.

In de tweede helft zag ik een goed spelend JVOZ dat regelmatig kansjes creëerde tegen een technisch veel beter PSV. Mede door bikkelende middenvelders die deze wedstrijd wat sneller (maar nog niet snel genoeg naar mijn mening) aansloot bij de spitsen. Toch konden wij niet scoren en viel het doelpunt weer aan de verkeerde kant. Een afstandschot werd nog weggetikt door de keeper, maar viel helaas toch nog in het doel. 1-3. Het spel ging op zelfde voet verder en wij bleven naar voren gaan en tikjes uitdelen. En toen kwam de corner. Kaj krulde de bal richting doel. Met een beetje hulp van de wind werd het geweldige schot verkeerd beoordeeld door de goede keeper van de tegenstander en sloeg er volledig naast. De bal zeilde in een keer in het doel. 2-3. Weer gloorde er een beetje hoop op een gelijkspelletje. Mede doordat onze jongens meer creëerden dan de lampjes uit Eindhoven. Maar toch viel er weer een doelpunt aan verkeerde kant. Wederom een afstandschot. 2-4. Het is moeilijk voetballen als je iedere keer weer achter de feiten aan moet lopen. Zeker als je verre van een slechte wedstrijd speelt. En zo werd het ook nog 2-5. En dat was gelijk de eindstand. Helaas moet ik zeggen dat de keepers deze keer niet vrij uit gaan. Drie van de vijf tegendoelpunten hadden voorkomen kunnen worden. Maar daar moet ik ook gelijk tegen over stellen dat de druk op een keeper anders is dan op een veldspeler. Veldspelers maken continu fouten. Als middenvelders of spitsen fouten maken is er weinig aan de hand. Als de verdediging een fout maakt wordt het gevaarlijk, maar als de keeper een fout maakt is het negen van de tien keer een doelpunt. Over het algemeen hebben de keepers het gewoon goed gedaan. En daarbij; je wint als team en je verliest als team.

In de lijn van verwachting hebben wij dus verloren en heeft onze directe concurrent VVV magertjes gewonnen van hekkensluiter MVV met 1-0 en staan we nu dus nog maar twee punten boven degradatie. Volgende week speelt VVV tegen Vitesse die met 5-1 heeft gewonnen van Feyenoord en bij winst volgende week Feyenoord nog kan inhalen en zo tweede kan worden. De mogelijkheid dat VVV wint van dit Vitesse is natuurlijk erg klein, maar de wonderen zijn de voetbalwereld nog niet uit (kijk maar naar Barcelona en Ajax in de Europese competitie) dus moeten wij volgende week in Breda de laatste wedstrijd van het seizoen gewoon uitgaan van eigen kracht tegen NAC en drie punten pakken. Mochten wij gelijk spelen en VVV winnen dan staan we gelijk. In dat geval telt het doelsaldo niet en wordt er een beslissingswedstrijd gespeeld tegen de Limburgers. Gewoon winnen in Breda dus.

Tot de volgende (laatste) X

Feyenoord o13-1 vs Jvoz o13-1  29 april 2017

Het was een vroegertje vandaag. Om tien uur al moesten we tegen de Rotterdammers dus dat was vroeg vertrekken en de wekker op kwart over zes. We speelden op het trainingscomplex van Feyenoord; Varkenoord. Een mooi complex zonder parkeerplaats, maar wel met gras op het hoofdveld. Ik moest even goed kijken want ik dacht eerst dat het kunstgras was, zo mooi lag het erbij. Onze jongens mochten op dat gras de warming up doen en de wedstrijd spelen in een heerlijk zonnetje die voor de perfecte voetbal temperatuur zorgde. Na de warming up gingen de jongens nog even de kleedkamer in. Op dat moment werden alle namen en rugnummers omgeroepen. Wij werden voorgesteld als JVOZ uit Oost-Souburg. Ach ja, het blijven Feyenoorders he. Net als de hoofdmacht kwamen de jongens zij aan zij met de tegenstander de kleedkamers uit het veld op. Als Ajacied zijnde deed het toch een beetje pijn om die Feyenoordliedjes te horen. Maar , dat moet ik ze wel nageven, het creëerde wel een leuke sfeer en de jongens konden een beetje proeven van hoe het zou kunnen zijn. Later, als ze groot zijn. Na de beleefdheden en de yell kon de wedstrijd beginnen.

Direct na het fluitsignaal kwamen de jongens uit Rotterdam direct naar het doel. Na een schot op de lat lukte het de Zeeuwen niet om de bal weg te werken. Na een hoop geklungel en slecht verdedigingswerk resulteerde dat al in de tweede minuut in een tegendoelpunt. De trend was gezet en JVOZ kreeg voetballes van een team dat onder leiding staat van Gaston Taument. Een paar meter buiten de zestien stonden er constant minimaal twee Feyenoorders vrij om de afvallende bal op te vangen, wat natuurlijk nooit mag gebeuren. De jongens van Varkenoord waren op alle fronten beter. Ze speelden sneller, passten goed en strak in de voeten, ze zochten goed de ruimte op, ballen werden goed aangenomen en ze wisselden regelmatig van plek waarbij ze goed doordekten. Wij hadden er gewoon geen antwoord op en liepen vaak verloren en verspilde onnodig veel energie. Het leek wel of de tegenstander met twee middenvelders meer speelden. Zodoende werden er in de tiende en twintigste minuut nog twee ballen achter Jasper geschoten. De rust in met een 3-0 achterstand.

In de tweede helft ging het ietsje beter en zag je af en toe een sprankelend JVOZ. Ze hebben toch laten zien dat ze het wel kunnen, maar het komt er te weinig uit. Een paar aanvallen werden goed opgezet, maar Feyenoord had twee zeer sterke, snelle centrale verdedigers. Onze spitsen kregen de bal regelmatig goed aangespeeld, maar ze konden niet op tegen de kracht en snelheid van de Rotterdamse verdediging. Ook omdat het middenveld niet snel genoeg aansloot en de spitsen de bal niet even konden terugtikken. De Feyenoorders gunden de Zeeuwen geen seconde rust. Toch werd er nog maar een keer gescoord in de tweede helft. Tekenend is wel dat de kleinste jongen van de Rotterdammers, die zeker een halve kop kleiner is dan onze kleinste, met het hoofd kon scoren. Rowdy had, na een leuke aanval van onze kant, de ere treffer op zijn schoen, maar de bal belandde helaas op de buitenkant van de paal. Het is mij opgevallen dat de schaarse goede aanvallen van de JVOZ’ers allemaal over de grond gingen. De aanvallen door de lucht werden bijna allemaal voortijdig afgebroken door slechte aannames (wat sowieso moeilijker is als een bal van hoog komt) of door slechte passing. Toch ben ik niet geheel ontevreden, omdat alle jongens toch weer hebben gevochten voor wat ze waard zijn. Vooral Tristan (en dit zijn niet mijn woorden) heeft een uitzonderlijk goede wedstrijd gespeeld en heeft welgemeende complimenten gekregen van trainer Ruud Pennings. Het scheelt dat hij deze keer op zijn favoriete plekje centraal achterin stond.

Ander goed nieuws is dat VcVlissingen o13-1 vandaag kampioen is geworden in de 2e klasse en dat VVV met 1-5 heeft verloren van ADO Den Haag (lekkâh). VVV heeft nog een wedstrijd te goed tegen PSV die ze dinsdag aanstaande zullen spelen. Deze verliezen ze ongetwijfeld (PSV staat dik bovenaan)en dan staan we vijf punten voor met het zelfde aantal wedstrijden. Dan spelen wij zaterdag tegen PSV, die wij ook zullen verliezen en VVV speelt tegen MVV waar ik geen zinnig woord over kan zeggen. Mochten ze deze winnen, moeten de Venlo’ers de laatste wedstrijd winnen van Vitesse (4e plek) om ons nog voorbij te komen. De laatste wedstrijd spelen wij tegen NAC uit waarbij wij niet geheel kansloos zijn. Ik heb al mensen gehoord die er van overtuigd zijn dat we niet degraderen, maar ik wacht nog even met juichen. Het blijft billenknijpen tot de laatste wedstrijd, want voetbal is gelukkig nog steeds een onvoorspelbaar spelletje.

Tot de volgende X.

Jvoz o13-1 vs Brabant United o13-1   22 april 2017

Ik kon van onze tegenstander vandaag voor de wedstrijd geen hoogte krijgen. Van de ouders van JVOZ hoorde ik diverse geluiden van ‘compleet kansloos’ tot ‘misschien wel een kansje’. Ook de wedstrijden die de Brabanders hebben gespeeld zijn zeer wisselvallig. Twee keer winst tegen Feyenoord en een keer gelijk tegen PSV. De nummers twee en een. En tegen de laatst en voorlaatst MVV en VVV winnen ze met een magere 1-0, waarna ze vervolgens werden afgeslacht met 8-1 door Vitesse. Tegen ons wonnen ze met 4-1, na een miserabele wedstrijd van onze kant. Zij staan zevende en wij twaalfde, nog steeds 4 punten boven degradatie. De ‘gemoedelijke’ Brabanders kwamen met hun gezelligheid naar de Vlissingse velden. We hebben diverse supporters meegemaakt uit verschillende delen van het land; Rotterdam, Nijmegen, Limburg, Arnhem, Den Haag en Brabant. Met d2 ben ik verschillende keren naar Brabant geweest en ik heb gemerkt dat de Brabanders het onsportiefste voetbal volk is wat er rondloopt. In Brabant heb je negen van de tien keer de scheids en/of de grens tegen en de spelers en het publiek kunnen absoluut niet tegen hun verlies. Zeker niet als er Zeeuwen op bezoek komen, die felle tegenstand bieden en regelmatig een wedstrijdje winnen. De Brabanders kijken toch een beetje neer op ons Zeeuwen. In hun ogen zijn we toch achtergesteld gebied en lopen we ver achter op de rest van Nederland. Tot dat het mooi weer is en ze met zijn allen in de file gaan staan om met hun gemoedelijke Brabantse reet op onze mooie stranden te gaan zitten.

De Brabanders gingen snel van start en zetten direct druk op ons, maar na een paar minuten zetten de JVOZ’ers de wedstrijd naar hun hand. Snel spel en felle duels, waar de tegenstander weinig antwoord op had. Wij heersten over de bal en het Zeeuwse veld. De kansjes kwamen maar werden niet benut.  De Brabanders hadden nog niet een kans gecreëerd totdat er een vrije trap kwam op ongeveer 25 meter van ons doel. Met een schitterende trap belandde de bal in de kruising. Ondanks beter spel van ons toch weer een achterstand. Maar de Zeeuwen lieten de koppies niet hangen. Twee minuten later een snelle vrije trap van Wout naar een vrij lopende Renzo die de bal mooi in de loop mee kreeg. Hij spurtte met de bal richting de achterlijn en hield goed overzicht. Rowan kwam aanlopen in de zestien en Renzo legde de bal perfect op het voorhoofd van Rowan die hem prachtig binnenkopte. 1-1. Wij bleven het betere spel leveren, maar toch kwamen we weer op achterstand. In de 3e minuut van de blessuretijd weer een vrije trap tegen. En weer een doelpunt. Dit keer van een koppende Brabander. Direct daarna was het rust.

Op het begin van de tweede helft waren de Brabanders beter en creëerden een paar kansjes. Toch kregen wij weer de overhand en kregen wij weer kansen. Renzo kwam alleen voor de keeper na een geweldige pass van Kaj. Renzo schoot mooi over de keeper heen, maar de bal belandde in het zijnet. Kaj had nog een geweldige trap op zijn schoenen, maar de poging spatte uiteen op de lat. Naarmate de tijd drong werd het spel grimmiger. Punten waren nodig en we stonden nog steeds achter. En gezien de wedstrijd verdiende we ook minimaal 1 puntje. De Brabantse supporters begonnen harder en harder te schreeuwen, mede door toedoen van de  ver over zijn pensioen zijnde scheidsrechter. Respect voor deze man die er toch maar staat, maar zoals het Rob het zei: ‘Eigenlijk kan dit niet op dit niveau’. De Brabantse supporters werden zeer onsportief; nadat er een jongen van hun op de grond lag en wij de bal niet over de lijn schopte, schreeuwden ze dingen die ik niet wil herhalen. Wij gaven de bal netjes terug, maar toen iemand van ons op de grond lag en wij de bal uitschopten kregen we de bal niet terug. En daar werd dan niks over gezegd. Toegegeven; ik kon ook mijn mond niet houden. Zeker niet nadat Tristan, die na een doorbraak, voor de zoveelste keer werd onderuit gehaald. De tackelaar in kwestie kreeg slechts een vrije trap tegen. Ik vond het een duidelijke gele kaart of toch minstens een flinke reprimande. Later hoorde ik dat Tristan werd uitgescholden voor homo en viezerik toen de jongen in kwestie Tristan naar beneden trok en op hem viel. Ook werd het mij een keer teveel omdat een jongen van de tegenstander bij iedere ingooi en vrije trap de bal wegtikte.  De scheids zei er niks van. Maar mijn grote mond was niks vergeleken met het geschreeuw van de Brabantse ouders toen wij in de 35e minuut een penalty kregen. Onterecht volgens Brabant, moeilijk te zien volgens Zeeland. De scheidsrechter zag een handsbal en daar staat maar een straf op en dat is een pingel. De Brabanders opperden om de spelers uit het veld te halen omdat ze zoveel onrecht is aangedaan.  Zeker in de vijfde minuut van de blessuretijd. Gemakshalve waren ze even vergeten dat hun tweede doelpunt in de derde minuut van de blessuretijd van de eerste helft werd binnengeschoten. De teleurstelling en woede van de tegenstander groeide navenant met de vreugde en ontlading van ons toen Renzo de bal koelbloedig binnenschoot. Twee minuten later werd de wedstrijd afgefloten. Een zeer verdiend en belangrijk punt is in Zeeland gebleven. Toen ik na de wedstrijd naar de kantine liep om vrijwilligerswerk in de kantine gaan doen stonden de Brabantse ouder nog steeds te schreeuwen. Ik liep naar de grootste schreeuwlelijk toe en zei hem dat ze mazzel hebben dat ze niet met 5-2 hebben verloren. Ook vertelde ik hem dat als de situatie was omgekeerd zij ook zouden staan juichen. Als blikken konden doden……

In de kantine bestelde een Brabantse ouder een drankje bij mij. Eventjes had ik een gesprek met hem. Nadat hij iets had besteld vroeg ik hem wat hij van de wedstrijd vond.

‘Ik heb geen voetbal gezien,’ zei hij uit de hoogte

‘Oh,’ zei ik gespeeld verbaasd, ‘dan heb ik een andere wedstrijd gezien zeker, ik heb best genoten van de wedstrijd’.

‘Dit had niks met voetbal te maken,’zei hij vervolgens met een arrogante blik.

Geamuseerd door zijn arrogantie gooide ik nog wat olie op het vuur en vertelde hem dat ik het wel een terechte uitslag vond. De kerel snoof als een stier, gooide zijn neus in de lucht, dacht misschien dat ik onder de indruk zou raken en zei heel verwaand: ‘Ik kijk anders dan jou, want ik ben zelf profvoetballer geweest.’

Direct daarna draaide hij zich om en liep weg. Ik gebaarde dat hij een dikke nek is en kon niets anders doen dan hem uitlachen.

Door een extra puntje zijn we met nog drie wedstrijden te gaan nog steeds niet uit de gevarenzone, maar de bevrijding komt steeds dichterbij. VVV heeft niet gespeeld, dus staan we 5 punten boven de degradatiestreep. Volgende week tegen Feyenoord, dan PSV en als laatste tegen NAC. VVV speelt volgende week tegen ADO. Voor een keer supporter ik voor de Hagenezen.

Tot de volgende X.

Tafelen 14 april 2017

Een verslag schrijven over een etentje? Franske is natuurlijk niet helemaal gek hé.

Het was wel heel erg gezellig en ik zou het leuk vinden als er iemand ter afsluiting van het seizoen weer zo iets dergelijks organiseert.

Fijn weekend allemaal en tot zaterdag.

Jvoz o 13-1 vs Ado Den Haag o13-1  08 april 2017

Ik had het er nog over met magazijnchef Jan O. Wat is er mooier dan op zaterdag ochtend naar een voetbalveld te gaan, genieten met vrienden en kennissen van het spelletje van je zoon of dochter? En achteraf nakletsen onder het genot van een bakje koffie of een biertje en tosti of kleffe hap. En als het dan ook nog prachtig weer is, is de uitslag van minder belang. Het is al vaak gezegd en geschreven: voetbal is emotie. Ook op deze manier dus. Jan is jarenlang keeper geweest van de hoofdmacht van Kapelle en komt er nog steeds elke zaterdag om de ontwikkelingen te volgen van zijn cluppie. Jan is een echte clubman. Zijn zoon keept bij Kapelle en is net niet door de selectietrainingen van JVOZ gekomen. Maar in tegenstelling tot sommige ouders van kinderen die niet bij de opleiding mochten komen, draagt hij de opleiding een warm hart toe en via mij blijft hij een beetje op de hoogte van het reilen en zeilen van de opleiding. Hij begrijpt waar JVOZ mee bezig is en snapt het belang van zo’n jeugdopleiding in Zeeland waar genoeg talent rond loopt. De JVOZ is niet te vergelijken met een club waar welwillende ouders trainingen geven. Ik zeg dit overigens wel met het allergrootste respect voor de ouders, want zonder deze vrijwilligers zou een club niet kunnen bestaan. Zelf heb ik ook trainingen gegeven aan de F- en E jeugd en daarom kan ik ook zeggen dat het niet te vergelijken is. Als ik puur naar mijn eigen zoon kijk, zie ik dat hij in een seizoen (dat nog niet eens afgelopen is) meer heeft geleerd dan in de zes jaar daarvoor bij de andere twee clubs waar hij heeft gespeeld. Nogmaals: ik zeg dit met het allergrootste respect. En dit heeft niet enkel te maken met het aantal trainingsuren, maar ook met de discipline die wordt opgelegd door de opleiding. Erg belangrijk voor een opgroeiende puber/tiener. Maar het heeft natuurlijk vooral te maken met de trainers en in het geval van Tristan waren dat hoofdtrainer Joshua van Dolder, Luc Martens en Rene Hillebrand van o13-2 en zijn dat hoofdtrainer Ruud Pennings en Saïd Bouzambou van o13-1. En natuurlijk de staf waar geen enkele trainer zonder kan. Ik persoonlijk heb dan, ondanks de negatieve uitlatingen die je her en der hoort en leest, goede hoop voor de toekomst van de Zeeuwse jeugd opleiding.

Voor ik naar de wedstrijd van onze jongens ben gaan kijken, heb ik eerst gekeken naar de wedstrijd van VCVlissingen o13-1. Op een paar jongens na heb ik alle spelers trainingen gegeven in de E- en/of F jeugd. Ze speelden de derby tegen buurman en enige concurrent GPC en wonnen deze met 2-3. Het kampioenschap kan ze (bijna) niet meer ontgaan. Mijn complimenten aan Marcel, Michael en Edo die er een goed voetballend team van hebben gemaakt.

Gelijk na de aftrap van Ado kwam er gelijk een snelle aanval die gelukkig in de kiem werd gesmoord door een sliding van Tristan. De lichtblauwen wisten direct waar ze tegenover stonden. Wij pakten het snel op en JVOZ speelde beter in de eerste helft. Veel beter met veel kansen die helaas bij kansen bleven. Teun tegen de paal, Rowan met een heerlijke draaiende volley die net aan de verkeerde kant van de paal vloog, Bart die net naast schoot. Met een beetje meer geluk hadden we 3 of 4-0 voor kunnen staan tegen een ploeg waar de uitwedstrijd kansloos met 7-0 verloren. Toch gingen we de rust met 1-0 de rust in. Na slecht uitverdedigen van Ado was Bart in de tiende minuut het snelste bij de bal en tikte hem in het net. Een geweldige eerste helft gezien.

In de tweede helft  ging het tien minuten goed alvorens het tegendoelpunt kwam. Daarna werd Ado beter en beter en bij ons steeds meer een rommeltje en zo kwamen er nog twee doelpunten bij. De tegenstelling met de eerste helft was groot. Erg jammer, omdat iedereen toch hoopte op een stunt tegen de jongens uit Den Haag. Een gelijkspel had denk ik een eerlijkere uitslag geweest. Toch zijn onze jongens, net als voorgaande wedstrijden, niet van de mat gespeeld. Dit gebeurde in de eerste seizoenshelft wel en zo kan je goed zien dat het hele team is gegroeid. En daar mogen we met zijn allen verdomd trots op zijn.

VVV heeft niet gespeeld dus staan we nog steeds vier punten boven degradatie. Doordat wij een iets zwaarder programma (Brabant United, Feyenoord, PSV, NAC) voor de boeg hebben dan VVV (NEC, ADO, PSV, MVV, Vitesse) , zijn we enigszins afhankelijk van de prestaties van de jongens uit Venlo. Toch moeten we uitgaan van eigen kracht, want er is misschien wel een kansje tegen Brabant United (hoewel sommigen het tegendeel beweren) en mogelijk nog tegen NAC. En ook PSV en Feyenoord laten wel eens puntjes liggen.

Nog even wil ik twee jongens naar voren halen (ik wil natuurlijk niemand benadelen, iedereen heeft weer gevochten en gebikkeld). Twee jongens die mij het meest zijn opgevallen. Dat is als eerste Sharif, die onverwachts toch op doel stond (hoop dat het al beter gaat met Jasper)  en een goede wedstrijd heeft gekeept. Die andere jongen is mij de hele wedstrijd door opgevallen: Guido. Volgens mij heeft hij de meeste kilometers gemaakt deze wedstrijd. Onvermoeibaar en constant de tegenstander bezig houdend met zijn, af en toe, dreigende acties. Complimenten.

In verband met pasen geen wedstrijd volgende week maar lekker tafelen met zijn allen. Over twee weken thuis tegen Brabant United.

Tot de volgende X.

Excelsior o13-1 vs  JVOZ o13-1

In een tijdsbestek van vier weken drie keer naar Rotterdam. Eerst hadden we Spartaan, toen Sparta en deze dag was het een tripje naar Kralingen tegen de jongens van Excelsior. Rotterdam is goed vertegenwoordigd in de hoogste divisie van Nederland, want over drie weken moeten we naar Varkenoord om tegen de jongens van Feyenoord te strijden. De Rotterdamse club die vandaag, zondag 2 april, gaat verliezen in de klassieker, waardoor ze nog harder moeten vechten om alsnog de eerste landstitel sinds negentiennegenennegentig!! binnen te slepen. 1999, weet je nog? Dat was in een tijd dat je biertje nog twee gulden vijftig kostte. Een heel ander tijdperk, een ander millennium zelfs. Maar deze Ajacied gunt het de spelers en staf van Feyenoord wel (overigens niet alle supporters, maar dat is een heel ander verhaal). En weet je waarom ik het de Rotterdammers gun? Ze zijn dit seizoen de hardste werkers van de eredivisie en hard werken wordt beloond. Nogmaals, voor de selectief horenden onder ons:  HARD WERKEN WORDT BELOOND! En onze jongens uit Zeeland weten dat ook. Zo ook deze zaterdag ochtend; het was een wedstrijd van hard werken, een wedstrijd met emoties en een wedstrijd waarbij menig billenspleet werd samengeknepen. Met 1 punt los van degradatie zijn drie punten meer dan welkom en deze dag was daar misschien wel de laatste kans voor.

We moesten om tien uur aanwezig zijn, dus voor ons was het vertrekken rond half negen. De wekker dus om half acht. Aangezien mijn wekker de hele vorige week op half zes stond, was het voor mij uitslapen. In de stromende regen vertrokken we naar Sharif die deze dag met ons mee reed. Na tien minuten deed Sharif zijn ogen dicht en tien minuten voor aankomst deed hij zijn ogen weer open. Heerlijk als je zo makkelijk kan slapen. Tristan was bezig met zijn telefoon. Zo heeft iedereen zijn eigen manier van voorbereiding op de wedstrijd. Op de grote rotonde net voor sportpark Woudestein was ik even de weg kwijt, moest nog een rondje rijden en was ondertussen al drie keer over een doorgetrokken streep gereden, maar stond uiteindelijk op de goeie rijbaan richting het stadion van Excelsior. Daar aangekomen was de lucht zo goed als opgeklaard. De jongens mochten de warming-up doen in het stadion zelf, met de ouders op de tribune en om kwart over elf begon de wedstrijd (helaas niet in het stadion) in grijs, maar droog weer.

Jvoz begon goed, zeer goed zelfs met een doelpunt in de tweede minuut. Na een goed genomen corner van Kai kopte Teun snoeihard richting doel. Helaas versplinterde de lat deze geweldige kopbal, maar in de rebound kwam de bal bij Wout en met een fantastische volley schoot hij hem geweldig in de linkerbovenhoek, de lange keeper kansloos latend. 0-1. De ontlading was groot, maar de wedstrijd nog lang. De jongens van Excelsior waren overrompeld en dat was duidelijk te zien in hun spel. De onzen waren beter, feller en gretiger. In de eerste helft heb ik mooi voetbal gezien wat helaas niet tot meer doelpunten leidde. De rust in met een voorsprong.

In de tweede helft werd er in tegenstelling tot andere wedstrijden maar twee keer gewisseld in plaats van de gebruikelijke vier keer. Diverse discussies kwamen los en er werd nog maar eens bewezen: voetbal (sport) is emotie. De tweede helft begon als in de eerste. In de tweede minuut een doelpunt. Wederom via een corner van Kai, met ditmaal Bart die op de goede plek stond en de bal intikte. 0-2. Drie punten binnen handbereik, maar de jongens van Excelsior werden sterker. De jongens in het lichtblauw moesten alle zeilen bijzetten en knokken voor elke meter. De Rotterdammers kwamen dichter en dichter en uiteindelijk resulteerde dat in de veertiende minuut in een penalty voor de jongens uit Kralingen. Volgens mij was het onterecht. Wout viel met zijn bovenarm op de bal. In mijn ogen geen penalty, maar volgens Rob, onze teamleider, beroerde hij de bal met zijn onderarm. In dat geval een terechte penalty. Hoe dan ook, de jongens moesten het accepteren en de ouders dus ook, hoewel er ouders waren die er duidelijk meer moeite mee hadden. Jasper, onze keeper, strekte zich goed en raakte de bal nog met zijn vingertoppen, maar de bal werd goed ingeschoten. Met nog vijftien minuten op de klok een stand van 1-2. Vanaf dat moment was het eerst overleven en dan pas voetballen. Mooi om te zien dat Rowdy en Dyson, twee middenvelders die misschien wel het meeste wissel staan, het toch weer iedere keer kunnen opbrengen om keihard te knokken voor hun team. Complimenten. Alle trucjes werden gebruikt om het tempo uit de wedstrijd te halen. Tristan vertelde me later dat hij werd uitgescholden door zijn directe tegenstander (overigens niet de eerste keer, tegen Willem II met de KNVB gebeurde het ook). Een teken dat hij goed bezig is. Gelukkig is hij nuchter genoeg om daar boven te staan en de jongen nog meer uit zijn spel te halen door er niet op in te gaan. Wederom een puntje voor de Zeeuwse nuchterheid. En niet alleen dat, het harde werken werd beloond. De drie punten gingen mee naar Zeeland. Door het verlies van VVV van Brabant United staan we nu vier punten los van degradatie.

Onze tegenstander volgende week is Ado Den Haag thuis, die dit weekend gelijk heeft gespeeld tegen hekkesluiter MVV. Dus wie weet, volgende week misschien een extra puntje en misschien wel drie. We hebben een beetje adem, maar met nog vijf wedstrijden te gaan is alles nog mogelijk.

Tot de volgende X.

Sparta o13-1 vs Jvoz o13-1 25 maart 2017

Nog maar weer eens een wedstrijd tegen Sparta. De vierde dit seizoen. Twee keer een oefenpartij, twee keer verloren en een keer competitie, gewonnen. Zoals Rob (teamleider) het al zei; we zitten in een goede reeks. Verlies, winst, verlies,…….winst dus, als je de (voetbal) logica zou volgen. Maar de bal is, gelukkig(helaas?), nog steeds rond. Volgens de weersverwachtingen zou het een mooie dag worden met temperaturen van rond de vijftien graden. Op het jeugdcomplex van Sparta stond er een behoorlijk fris windje. Ik had direct spijt dat ik mijn coach jas had thuisgelaten en mijn dunne leren jas had aangetrokken. Gelukkig zorgde de zon toch nog enigszins voor warmte en naast de beschutting van de dug-out was het toch nog aardig vertoeven. Ik stond achter Ruud Pennings, die relaxed en goed coachend op een kratje bidons zat. Ik hoop dat hij zich niet te veel heb geërgerd aan mij, want zoals gewoonlijk kon ik mijn mond niet houden tegen de scheids die later in dit verhaal nog een aardig hoofdrolletje vertolkt.

Voor het eerste fluitsignaal gingen onze jongens op de cirkel staan, wachtend op de scheidsrechter en de tegenstander. Toen de jongens van Sparta aankwamen gingen ze in plaats van tegenover, tussen onze jongens staan. Eerst dacht ik dat ze een foto gingen maken of zo, maar het bleek dus dat de jongens van Sparta vonden dat het hun kant was. Onze jongens deden nogal lacherig over deze kinderachtige arrogantie van de Rotterdammers en bleven gewoon lekker staan. Duidelijk dus dat niet enkel de Amsterdammers een arrogant volkje is zoals je wel eens hoort in 010. De pasjescontrole en het  handjeklap rond de cirkel ging dus niet zoals het hoorde en de scheidsrechter liet het allemaal toe.

De eerste helft gingen wij goed van start met felle duels en met tijd en wijle verzorgd voetbal. Ondanks het goede werk op het middenveld waren de jongens van Sparta toch net iets beter, maar gelukkig hadden wij een sterke verdediging  die er fel in ging en er voor zorgde dat de Spartanen niet een echte kans kregen in de eerste helft. Er werd zelfs zo fel verdedigd dat Tristan, die rechtsback stond, zijn schoen verloor, door ging op de sterke linksvoor van Sparta die hem voorbij was en hem toch kon stoppen met een mooie sliding. De voorhoede kon prikjes uitdelen aan de Rotterdammers en door goed voorbereidend werk van Kai kreeg Rowan een kans in de tiende minuut. De bal stuitte op en Rowan was als eerste bij de bal. Met uitgestrekt been kon hij de bal mooi over de keeper tikken, maar helaas voor ons ging de bal net over de kruising heen. Met deze kans van Rowan en de vrije trap van Renzo, die helaas over het doel vloog, bleef het in de eerste helft 0-0 in doelpunten, maar 0-2 voor ons in kansen. Met goede hoop gingen de jongens en de staf de kleedkamer in.

Met vier wissels (links- en rechtsback en twee middenvelders. Over het wisselbeleid heb ik na de wedstrijd een gesprekje gehad met Ruud (de trainer) en ik snap hem wel en ben het ook wel met hem eens(iedereen moet spelen, jvoz beleid, we betalen allemaal contributie), maar toch denk ik dat je af en toe, zeker in deze fase van de competitie het wisselbeleid moet aanpassen. En zijn daar jongens dan slachtoffer van? Het zij zo. Dan spelen zij een volgende keer wat langer. Dit is mijn persoonlijke mening en ik ben geen trainer en voel natuurlijk niet de verantwoording die daar bij hoort, laat staan de adem van een stuk of wat ouders in mijn nek) ging het spelletje verder zoals het eindigde; het spel ging over en weer met een overwicht van Sparta op het middenveld. Er was bij de spelers, staf en publiek nog steeds hoop op minimaal een gelijkspel, maar deze werd weggeschoten in ongeveer de vijftiende minuut. Direct kwam de hoop terug toen we de vlag van de grensrechter zagen. Tot onze verbazing reageerde de scheidsrechter niet.  Ruud sprong op, riep naar de scheidsrechter, het publiek schreeuwde en uiteindelijk liep de scheids naar Adrie, onze vlaggenist van dienst. Adrie legde met woorden en gebaren uit wat er precies gebeurde en de scheidsrechter reageerde met de woorden: ‘Ik dacht dat ze op gelijke hoogte stonden. We maken allemaal fouten.’ Dat klopt, iedereen maakt fouten en een scheidsrechter is ook maar een mens. Daarom heeft de scheids assistenten. Maar als je zoiets zegt, dan verontschuldig je je en beken je schuld tegelijk. En dan keur je het doelpunt gewoon af. Toch? Niet dus. De scheids liep terug naar de middenstip en wij stonden met 1-0 achter. Een zeer zwak moment van een scheidsrechter die een goede eerste helft floot. Even later was er een ingooi duidelijk voor ons die werd gegeven aan de tegenstander, terwijl onze vlagger toch duidelijk de vlag in ons voordeel omhoog stak. Wederom werd hij overruled. Ruud sprong weer op en legde aan de scheids uit dat de vlagger er niet voor niks stond. De scheids gaf geen sjoege en durfde niet eens zijn kant uit te kijken. De jongens voelden zich genaaid en dat moment van het tegendoelpunt was de ommekeer. Sparta werd sterker en wij zwakker. Door slecht verdedigen van onze kant kregen we er nog twee rond onze oren. Ik zal niet beweren dat we hebben verloren door de scheids, maar het was een cruciaal moment in de wedstrijd en zonder dat eerste tegendoelpunt hadden we er misschien toch een zeer belangrijk gelijkspelletje kunnen uitslepen. Zeker nu VVV gelijk heeft gespeeld tegen NAC en een puntje dichterbij is gekropen.

Ondanks het verlies heb ik toch weer genoten van de vechtlust en het goede spel van de Zeeuwen. De mannen van het Nederlands elftal kunnen daar een voorbeeld aan nemen. Onze jongens speelden beter dan de ‘helden’ van Oranje, hoewel dat op zich niet echt een prestatie is. Toch weer de complimenten van mijn kant aan de jongens van JVOZ, die het moeilijk hebben in de hoogste competitie van Nederland, maar er toch iedere week weer staan vol goede moed en de wil om te knokken voor wat ze waard zijn.

Volgende week terug naar Rotterdam tegen de jongens van Excelsior, die direct boven ons staan met een verschil van vijf punten.  Het blijft ongekend spannend in de onderste regionen van de eerste divisie.

Tot de volgende X

Jvoz o13-1 vs MVV o13-1  18 maart 2017-03-19

‘Iedereen weet wat hem te doen staat’. Dat was de laatste zin van mijn vorige verslag. Vandaag was de clash van de degradatieklanten. MVV stond laatste met zeven punten en wij net daarboven met tien punten, maar een wedstrijd meer gespeeld. Er was dus geen andere optie dan winnen. Natuurlijk gold dat ook voor de tegenstander die met de spelersbus uit Limburg kwam. Het weer was, na een hele week prachtig te zijn geweest, grijs en depressief. En dat verbeterde niet tijdens de wedstrijd van o13-2 tegen VOAB. Ik heb daar deze keer geen mooi voetbal gezien en ze verloren dan ook kansloos met 0-2. Hopelijk zou het bij de 2e-jaars wat beter worden.

En dat werd het. En ze wisten wat hun te doen stond. Vanaf het begin speelde het spelletje zich af op de helft van de jongens uit ‘Mestreech’. Het goede spel en het harde werken werd in de vijftiende (plusminus) minuut beloond met een fantastische vrije trap van Renzo. Een minuut of twee drie later was het Wout die de bal er lekker in kopte na een corner van Kai. De jongens hadden de smaak te pakken en voetbalden steeds beter. Een minuut of tien later verschalkte Rowan de keeper na een heerlijke assist van Sam. Met 3-0 de rust in.

In de tweede helft ging het spelletje lekker verder en zorgde Rowan voor het vierde doelpunt. Dan hoop je natuurlijk op een doelpuntenfestijn, maar het liep toch anders. MVV werd sterker (of werd JVOZ zwakker?) en kon twee doelpunten maken. De Limburgse dame naast mij veranderde van een enorme zeur in de eerste helft, waarbij ze alles en iedereen de schuld gaf van de tegendoelpunten (vooral de trainer, maar niet de spelers) in een juichend vlaaienvretend monster met een vreselijk accent. Later toen ik achter de bar stond in de kantine heb ik haar drie keer moeten vragen wat ze nou eigenlijk wilde. Aanpassen was er voor haar niet bij. Even werd de wedstrijd nog spannend en wat grimmiger, maar de scheidsrechter floot alle twijfels weg. Een mooie eindstand van 4-2. Vandaag heb ik leuk voetbal en de wil om te winnen gezien, maar op het middenveld was het (zowel in de 1e- als in de 2e helft) af en toe F-jes kluitjesvoetbal. Dit kwam natuurlijk ook door de tegenstander. Desalniettemin mogen de jongens wederom trots zijn op zich zelf, de trainer, de staf en hun teamgenoten. En natuurlijk, vooral ;), ook op de toeschouwers die er altijd bij zijn om ze toe te juichen te troosten of op te hemelen in welk weertype dan ook.

Omdat VVV met 6-1 heeft verloren van Feyenoord staan we weer twee punten los van degradatie, maar met nog zeven wedstrijden te gaan blijft het spannend.

Volgende week tegen Sparta uit.

Tot de volgende X

Spartaan ’20 013-1 vs JVOZ o13-1  11 maart 2017

De thuiswedstrijd werden onze jongens volledig van de grasmat gespeeld door de jongens uit Rotterdam. Naar ik heb gehoord natuurlijk, want wij waren er nog niet bij de eerste seizoenshelft. Met een uitslag van 1-5 zal dat wel aardig kloppen. Vandaag speelden de teams op kunstgras, wat ik denk dat een nadeel is voor ons omdat wij het vooral moeten hebben van inzet en vechten. Op echt gras zijn de combinaties, passjes en aannames net wat moeilijker.  We zullen zien of dat vandaag ook zo was. Vandaag konden wij (Veerle, Tristan, Sharif en ik) meerijden met Brahim en Illias in de zevenzitter. Brahim en ik voorin, de drie jongens daar achter turend naar een schermpje en Veerle rustig achterin in het gezelschap van de sporttassen en haar reismok vol met koffie. Na iets langer dan een uur waarin Brahim en ik gezellige gesprekken hadden over werk, overwerk, brute auto ongelukken en zelfdodingen kwamen we aan bij het complex van Spartaan met zijn veel te kleine parkeerplaats. Met zes senioren teams en bijna vijftig!! jeugdteams mag je toch wel een iets grotere parkeerplaats hebben. Ze hebben dan wel weer een mooie kantine die hoog staat en waarbij je buiten kunt staan en prachtig overzicht hebt over de velden.

Met een zonnetje dat zijn best deed om door te breken (en dat af en toe ook lukte) was het aangenaam vertoeven zo’n metertje of drie vier boven de grond. Voor de wedstrijd moesten de aanvoerders samen met de scheidsrechter alle pasjes controleren. De aanvoerders kregen instructies en de ook de grensrechters kregen instructies. En als de scheids dan tegen Rowan zegt dat hij zijn scheenbeschermer enkelbandjes af moest doen omdat ze niet dezelfde kleur hebben als zijn sokken, dan weet je het: dit is een man van de regeltjes. En dan weet je dat je hem niet moet tegenspreken en kun je verwachten dat hij veel zal fluiten en overal op let. En dat gebeurde ook. In de eerste minuten van de wedstrijd werden de jongens regelmatig teruggefloten vanwege een verkeerde ingooi. Maar het werkte wel. De rest van de wedstrijd werd er goed ingegooid. Werden we vorige keer van de mat gespeeld, deze keer was dat zeker niet zo. Het spel ging gelijk op en wij speelden hard en fel en vochten voor elke meter. In de vijftiende minuut werd dit beloond met een doelpunt. Na goed voorbereidend werk van Kai liep Rowan goed weg van zijn directe tegenstander. Kai gaf de perfecte pass over de grond en Rowan, die alleen voor de keeper kwam, maakte het koeltjes af met een schuivertje in de linkerhoek. 0-1. Het spel ging verder en wij werden sterker, maar in de zesentwintigste minuut kwam er een snelle aanval van de Rotterdammers. Een Spartaantje stond volledig vrij in de zestien en kon na een passje van de zijkant de bal een paar minuten voor tijd het doel inwandelen. 1-1 met rust.

In de tweede helft was het spelbeeld het zelfde, maar had Spartaan iets meer kansen. De vier wisselspelers (Tristan, Illias, Rowdy en Dyson) vielen goed in en speelden zoals de rest; hard, fel en vechtend voor elke bal. Op ongeveer tien minuten voor tijd kon Bart doorbreken, maar werd naar de grond getrokken. Een gele kaart voor de Spartaan. Een tweede, dus rood. Ondanks het met vlagen goede spel van de lichtblauwen, konden wij geen vuist maken tegen de Rotterdammers. Het bleef bij een gelijkspel. Voor de wedstrijd liep er een leider van Spartaan ’20 richting kleedkamer en riep naar de Rotterdamse ouders, die naast mij stonden boven op de balustrade: ‘Vandaag gaat het gebeuren’. Wederom werd de Zeeuwse nuchterheid en vechtlust onderschat. Na de wedstrijd liep de leiding van Spartaanen provocerend naar de scheidsrechter, om vervolgens zonder hand te geven weer weg te lopen. Jammer dat er zulke trainers zijn die zo slecht tegen hun verlies kunnen en zo’n slecht voorbeeld zijn voor de jeugd. Vorige week was het hetzelfde probleem met de Amsterdammers die een van onze begeleiders uitscholden met een ‘K’ scheldwoord en waarop niet werd gereageerd door de Amsterdamse begeleiding. Als dit wordt bedoeld met straatmentaliteit, ben ik blij dat ik een rasechte nuchtere Zeeuw bin.

Alle jongens mogen vandaag weer trots op hun zelf zijn, want zoals Adrie het zei: ‘Niet een speler bij JVOZ heeft verzaakt vandaag’. Dus ondanks een gelijkspel toch weer een (morele) overwinning voor ons Zeeuwen op de straatmentaliteit van de Rotterdammertjes. Woensdag eerst een oefenpotje tegen de C1 van die andere Zeeuwen uit Ijzendijke en volgende week zaterdag thuis tegen de Limburgers uit Maastricht. Het enige team dat onder ons staat met drie punten minder en een wedstrijd minder gespeeld. Iedereen weet dus wat hun te doen staat.

Tot de volgende X.

Toernooi DHC  01 maart 2017

Had ik maar zo slim geweest om net als sommige ouders een hotel te boeken in Delft en de avond voor het toernooi die kant op gaan rijden. Had ik bijvoorbeeld nog een biertje kunnen happen in de bierfabriek, lekker Grieks kunnen eten en achteraf nog een afzakkertje kunnen nemen in de hotelbar. Maar helaas, ik had er niet aan gedacht en dus stond mijn wekker op tien voor zes. Nog even tien minuten snoozen en dan fris op, om op tijd te komen voor het toernooi dat om half tien begon en de jongens dus om half negen aanwezig moesten zijn. In Delft dus. Veerle, die helaas niet mee kon, had het idee geopperd om in de auto te ontbijten. ‘S avonds nog even een omeletje gebakken voor op onze boterhammen en voor Tristan een pakje appelsap en voor mij een flesje melk. Heerlijk ontbijten ‘on the road’ met mijn zoon. Alvorens we vertrokken heb ik eerst de GPS op mijn telefoon ingesteld. Na herhaalde pogingen om de telefoon op te hangen aan de telefoonhouder was ik het beu en heb dat ding maar gesloopt. Gelukkig zat er in de andere auto ook nog een die wel goed werkte. Na een kort oponthoud vertrokken we voor onze roadtrip. Nog voor Middelburg zag Tristan op mijn telefoon dat het erg druk was in Rotterdam en dat ik beter een alternatieve route kon rijden. Aangezien de GPS in mijn hoofd niet zo goed werkt vertrouw ik volledig op GPS in mijn telefoon (eigenlijk wel grappig als je bedenkt dat ik een paar jaar koerier ben geweest. In België, dat dan wel). We zijn dus over de eilanden gereden. Altijd een leuke route, maar omdat het vroeg was, was het ook nog donker. Eenmaal op de N57 pakte Tristan de ontbijttas en kwam er achter dat mijn flesje volledig was leeggelopen, met als gevolg dat de tas en de vloer van de auto kletsnat was van de melk. Met een paar zakdoekjes was het allemaal weer snel opgelost en gelukkig zaten de boterhammen in plastic. Het kon allemaal de pret niet drukken en na ongeveer anderhalf uur kwamen we aan bij de velden van DHC.

De Delfia Hollandia Combinatie is opgericht in 1910 en heeft een rijke historie. Grote namen als Regi Blinker, Willem van Hanegem, EddyTreytel, Hans Dorjee en Wilco en Marcel van Buuren zijn voor altijd aan deze club verbonden. Op dit moment heeft de club meer dan dertig jeugdteams, zes senioren teams en een veteranen team. Rond het hoofdveld van kunstgras ademen de zit- en staantribunes een betonnen jaren vijftig sfeer uit. Als je naar de overige velden gaat, via de staantribune, moet je uitkijken dat je je enkels niet breekt op de betonnen trap met de ingezakte treden. Het is niet moeilijk voor te stellen hoe de sfeer daar is geweest en misschien nog steeds is als daar zes of zevenduizend man het eerste elftal staat aan te moedigen. En dan na de wedstrijd napraten en een biertje nuttigen in de gezellige kantine die er uitziet als een bruine kroeg/grand cafe. Een heerlijk etablissement met uitsluitend donkerbruin meubilair en kroonluchters aan het plafond.

Ruud en Saïd hadden elders verplichtingen dus was Jesper vandaag de trainer van dienst. De eerste wedstrijd was tegen Achilles ’29 (6e plek 2e divisie). Een wedstrijd die enkel werd gewonnen doordat de keeper van de tegenstander een blunder maakte. Bart reageerde het snelst en schoof de bal mooi langs de goede kant van de paal. 1-0 gewonnen en de eerste drie punten zijn binnen. Het voetbal van onze jongens was niet van hoog niveau, maar in een toernooi moet je groeien. De tweede wedstrijd speelden we tegen de thuisclub (3e plek 3e divisie). Teun en Wout zaten deze wedstrijd op de bank en werden Finn en Tristan op de centrale positie achterin gezet. Beide jongens moesten duidelijk wennen aan elkaar, maar er kwam geen tegendoelpunt. Wij scoorden ook niet en bleef het dus bij 0-0.

Tussen de wedstrijden door deden de jongens rondootjes als warming up en regelmatig zag ik de jongens schateren van het lachen. De sfeer zat er in ieder geval goed in. En dat lijkt me een vereiste voor een goed spelend team. De derde wedstrijd was Feyenoord SC (5e plek 2e divisie) de tegenstander. Deze wedstrijd ging alles goed. Jesper hamerde op opbouwen en dat gebeurde meer en meer en dat ging ook goed. Er kwam meer rust in het spel, het middenveld werd meer betrokken bij het spel en de combinaties werden beter. In een goed draaiend team worden ook de individuele acties beter en dan komen de doelpunten van zelf. In de derde wedstrijd drie goals en dus ook drie punten. In de vierde wedstrijd dan vier doelpunten? Helaas. In deze partij tegen Barendrecht (9e plaats 2e divisie) ging eigenlijk alles goed. De verdediging stond er, er werd opgebouwd, iedereen was fel (inclusief publiek), het middenveld combineerde en de voorhoede speelde eigenlijk ook goed. Maar ze misten de scherpte dit potje. Bal op de paal, op de lat, net over, net naast. Er waren minmaal een dozijn kansen, maar de bal wilde niet in het net. Tot vijftien seconden voor het einde. Rowan scoorde met het koppie en de opluchting en euforie waren groot. Zowel bij de spelers, de staf en het publiek. De finale lonkte. Wij stonden op tien punten, DHC op negen en Barendrecht op acht. Deze twee moesten tegen elkaar en wij hoopten natuurlijk op een gelijk spel. DHC won en onze jongens hadden dus de volle drie punten nodig voor de finaleplaats. De tegenstander zou dan of Sparta of Zeeburgia, de winnaars van de vorige editie, worden.

De motivatie was groot in de laatste poulewedstrijd tegen Spijkenisse (4e plek 2e divisie). Ook het niveau van de jongens was hoog. Ze waren echt in het toernooi gegroeid en deze wedstrijd ging alles goed. De tegenstander werd van de mat gespeeld. Gek werden ze van het snelle spel, de combinaties en ook de lange ballen die goed aankwamen. De Zeeuwen waren fel en sterk in individuele acties. Vooral Bart had het naar zijn zin met vier doelpunten (weet helaas niet meer wie het vijfde scoorde). De eindstand was 5-1. Met volle overtuiging naar de finale, waar ze de jongens uit Amsterdam zouden tegenkomen.

Zeeburgia speelt in de andere 1e divisie met onder anderen Ajax, AZ, Groningen en Heerenveen. Ook zij staan voorlaatste. Een interessante tegenstander dus. Vaak word er gezegd dat Zeeuwen niet vaak winnen van tegenstanders uit de Randstad omdat wij niet de juiste (straat) mentaliteit hebben. Wij nuchtere Zeeuwen hebben natuurlijk maling aan wat anderen van ons vinden. Zo ook de trainer die voor een klein dilemma stond. Hoe zou hij de snelle, sterke linkerspits tegenhouden. De oplossing was zowel simpel als geniaal. Teun op rechtsback met Tristan als rugdekking. En het werkte. Teun speelde zeer sterk en als de linkerspits toch doorkwam hield Tristan hem tegen. Deze sterke Amsterdamse linkspoot had weinig te vertellen tegen ons Zeeuwen. Ook de rest van de jongens speelden een sterke wedstrijd. Het spel ging heen en weer en tot het laatste fluitsignaal was niet te voorspellen wie er zou winnen. Niemand dus. 0-0, een gelijkspel tussen Amsterdamse branie en Zeeuwse nuchterheid. Voor het Amsterdamse publiek toch een kleine vernedering. Helaas kwam het winnende lot van de penalties in de handen van de Amsterdammers.

Deze dag hebben alle jongens geweldig gespeeld. Zowel individueel als in teamverband (in het veld en langs de lijn) verdienen de jongens een dikke vette voldoende. Op dit toernooi heb ik gezien dat de jongens goed kunnen combineren vanuit de opbouw (kwade tongen beweerden dat het kwam omdat de hoofdtrainer er niet bij was. Hihi, geintje Ruud ;) ik werd uitgedaagd) en ik hoop dat de jongens dit ook beseffen. We zullen het zien in de oefenwedstrijd tegen Roosendaal.

Tot de volgende X.

Vitesse o13-1 vs JVOZ o13-1 25 februari 2017

Eindelijk. Na twee weken kwamen we dan eindelijk aan bij het prachtige complex in Papendal (twee weken geleden werd het afgelast toen we al bijna in Arnhem waren), waar niet alleen de hoofdmacht en de jeugd van Vitesse traint, maar ook onder anderen een golf- atletiek-  bmx- en tennisbaan zijn. Ook huist hier de grootste CTO van Nederland, is er een aparte hal voor tafeltennis, een sporthal, een workout park, een hotel, een restaurant, een sport- en innovatie centrum en nog een hoop andere dingen. Kortom; dit complex is de natte droom voor iedereen die sport minded is. Gelegen tussen de bossen is het hier goed vertoeven. Helaas voor ons was er geen zonnetje te zien en was het behoorlijk guur op de open vlaktes van de voetbalvelden.

Twee uur en een beetje rijden vanuit Vlissingen, anderhalf uur wachten, twee keer een half uur wedstrijd, een kwartier pauze, half uur/drie kwartier voordat de jongens weer schoon uit de douche komen en dan weer twee uur en een beetje terug rijden naar Vlissingen. Om acht uur vertrokken en om vier uur weer thuis. Je moet er wat voor over hebben. Gelukkig doe ik het met veel plezier en je ziet eens wat anders dan de velden van Walcheren of GPC. Normaal wordt de tijd tussen aankomst en aanvang gevuld met veel koffie of thee en kletsen en soms een wandelingetje. Hier op Papendal was het net even anders als andere keren. We hadden het geluk dat net op dat moment het eerste van Vitesse onder leiding van Henk Fräser aan het trainen was. Een aangename afleiding. Na afloop van de wedstrijd van onze jongens nog even gekeken naar een leuke wedstrijd van Vitesse B1 tegen AZ B1 en na een knikje van Fräser en een duwtje van Peter R. de Vries (wilde er nog wat van zeggen, maar met zijn connecties…….) was mijn dag in ieder geval geslaagd.

In de vierde minuut van de eerste helft kon de grote spits van Vitesse al eenvoudig (te eenvoudig) scoren. Gelukkig lieten de jongens hun koppie niet hangen en vochten voor wat ze waard waren. Maar als je een wedstrijd wil winnen, moet je scoren en om te scoren moet je de spitsen aanspelen. Ze werden wel aangespeeld, maar de ballen kwamen niet of nauwelijks aan. Of ze werden vroegtijdig onderschept of gelijk weer afgepakt en als er dan een keer een mooie aanval was van onze zijde stond daar weer een scheidsrechter die blind op zijn vlagger vertrouwde. De scheids floot verder wel een goede wedstrijd. Bij rust bleef het, mede door het harde werken van de Zeeuwen, 1-0. In de tweede helft ging het verder zoals het was. De blauwen vechten wel, maar zoals Hans tegen me zei: er staat op iedere positie een betere speler van Vitesse. En dan kan je vechten zo hard als je wil, maar uiteindelijk wint dan toch de kwaliteit. Zeker als er een nummer 18 in het veld komt. Een jongen van Vitesse die gelijk aanwezig was op het veld. Snel, beweeglijk en meedogenloos. Zijn doelpunt was er een om door een ringetje te halen. Eerst dolde hij Tristan gek, daarna speelde hij vrij eenvoudig een andere speler uit en haalde zonder enige twijfel de trekker over. Sharif, die een goede wedstrijd keepte, was kansloos. Uiteindelijk is het 4-0 geworden voor de jongens uit Arnhem. Geen schande om van dit Vitesse te verliezen, maar ondanks dat alle jongens hebben gevochten voor wat ze waard zijn, verbaas ik mij nog steeds over bepaalde dingen. Een passje over 3 á 4 meter die niet in de voeten aankomt, een speler die op een bal wacht in plaats van er naar toe gaat en hierdoor balverlies lijdt. Op dit niveau vind ik dit onacceptabel. Natuurlijk maakt iedereen fouten en mag of moet dat zelfs, maar het gebeurde een beetje te vaak deze wedstrijd. Er werd te vaak te simpel balverlies geleden. Toch wil ik er even vier jongens uithalen die vandaag, in mijn ogen in ieder geval, het meeste opvielen. Ten eerste is dat Kai, die niet zijn beste wedstrijd speelde, maar toch altijd blijft vechten. Ten tweede Sharif, die goed keepte en zijn team probeert aan te sporen om meer te coachen. Een zeer belangrijk onderdeel van een wedstrijd. Er moet meer gepraat worden tegen elkaar en, ik heb het al eerder geschreven, dat mag hard tegen hard. Het moet niet alleen van uit je hart komen, maar helemaal vanuit je tenen. Gooi die frustratie eruit. En is je medespeler het er niet mee eens of kan hij er niet tegen? Pech! Dan moet hij er maar voor zorgen dat hij beter speelt. Een volgende keer zal hij er wel voor zorgen dat hij het wel goed doet. De enige die ik in het veld hoor zijn de keeper en de aanvoerder, Wout. Hij en Teun zijn de nummer drie en vier die ik wil complimenteren. Deze jongens hebben naar mijn mening het hardst gevochten van allemaal.

Tristan was afwezig in het veld en is zoekende op zijn nieuwe positie op het middenveld (hij is eigenlijk centrale verdediger). De trainer ziet dat hij aan het worstelen is, ik zie dat, het publiek heeft het gezien en hijzelf weet dat ook en baalt er behoorlijk van. Maar hij weet ook dat het goed is voor zijn ontwikkeling als voetballer om eens op een andere positie te spelen en ik ben er van overtuigd dat hij genoeg kwaliteiten heeft om te groeien in die positie en dat hij aan het einde van het seizoen een veel betere middenvelder zal zijn als dat hij nu laat zien. De sportman in mij wil de jongens natuurlijk zien winnen en ik wil ze zeker niet zien degraderen. Zo denken we er natuurlijk allemaal over, met de jongens voorop. Maar als vader interesseert het me geen ene reet of ze winnen of verliezen. Het belangrijkste voor mij is dat Tristan groeit als voetballer (en als mens natuurlijk). En daar draait het om bij JVOZ. Het is nog altijd een opleiding en geen club. Toch?

Tot de volgende X.

JVOZ o13-1 vs VVV o13-1  18 februari 2017

Een beladen wedstrijd deze dag. Een belangrijke wedstrijd deze dag. Een wedstrijd die gewonnen moest worden. Een wedstrijd die misschien wel de belangrijkste van het seizoen was. Een wedstrijd waar de druk er behoorlijk op zat. Bij winst vier punten los op de tegenstander van vandaag die ook tweede degradatiekandidaat is en bij verlies twee punten achter en we dus van plaats zouden wisselen met de jongens uit Venlo. Konden onze jongens onder die druk vandaan spelen of zou de druk ze parten spelen? Of hadden ze er geen last van en konden ze vrij uit spelen? Hoe gingen de jongens er mee om de week voor de wedstrijd? Als team en individueel? De ouders, de trainers? Allemaal factoren die meespelen. Factoren die stuk voor stuk belangrijk en bepalend kunnen zijn in het hoofd van een 12 jarige.

De eerste helft heb ik een zwak VVV zien spelen en een sterker JVOZ. Negentig procent van de eerste helft werd gespeeld op de helft van de tegenstander. Ondanks dat de Zeeuwen beter speelden viel er geen doelpunt. Ik miste de bezieling die ik tegen NEC wel heb gezien, hoewel ik denk dat de jongens dat anders voelen. En misschien ligt het ook wel aan de tegenstander die niet in een hoog tempo speelde. Je moet, vind ik, nooit je tempo aanpassen aan de tegenstander, maar altijd je eigen spelletje blijven spelen. Dat is vandaag niet gebeurd, totdat de 0-1 viel in de tweede helft. VVV kreeg een kans en benutte die ook. Toen kwam het besef dat ze door moesten douwen, maar het was te laat. Het bleef 0-1. Ook na een geweldige aanval en een mooi doelpunt van Dyson, die overduidelijk onterecht werd afgekeurd voor buitenspel. Voor de zoveelste keer heb ik gezien (voornamelijk bij d2) dat een wedstrijd wordt beslist door een scheidsrechter die blind vertrouwt op zijn grensrechter.

Maar was het dan allemaal slecht vandaag? Zeker niet. Ik heb ook mooi voetbal gezien met mooie combinaties, sterke duels, goed keeperswerk, heerlijke verdedigende acties en mooi opgezette aanvallen. Maar ook veel onnodig balverlies en veel (veel te veel naar mijn mening) lange ballen. Ballen waarbij het middenveld te vaak wordt overgeslagen waardoor de rust in het spel wegvalt.

Dus is het seizoen verloren? Absoluut niet. Twee punten achter betekent een gewonnen wedstrijd van ons en een verloren wedstrijd van VVV. We komen NAC, Excelsior en Spartaan ook nog tegen die onder NEC staan die vorige week nog zesde stond. En volgende week tegen Vitesse die zevende staat. Een wedstrijd waar van trainer Ruud zegt dat we zeker niet kansloos zijn omdat ze voetballend niet super zijn, maar natuurlijk wel de grootste 12 jarige spits hebben die ik ooit heb gezien. Kun je hem goed verdedigen, krijg je misschien een prima wedstrijd waarin wel wat valt te halen.

Tot de volgende X.

JVOZ 013-1 – NEC 013-1  04 februari 2017

Ik heb genoten. Dat is het eerste wat in mijn hoofd opkom als ik terug denk aan deze wedstrijd. Door de vorige week verloren wedstrijd tegen Willem II met 5-0 en dan de winst  van MVV tegen Sparta stonden wij onderaan de ranglijst met 6 uit 14. MVV stond 1 plaatsje boven ons met 7 punten en VVV daar weer boven met 8 uit 15. Daarboven staat nu Excelsior met 15 punten. Drie teams moeten dus het vuur uit hun schoenen spelen om degradatie te voorkomen. En dat is wat ik heb gezien vandaag.

De punten zijn dus heel belangrijk deze tweede seizoenshelft. De onderste twee degraderen, dus zelfs met een gelijkspelletje ben ik al tevreden. NEC stond zesde en de heen wedstrijd werd verloren met 8-0. JVOZ was dus (net als alle wedstrijden eigenlijk) de underdog vandaag. De heenwedstrijd hebben de jongens op kunstgras gespeeld en naar ik hoorde speelde NEC op een behoorlijk tempo. Op het zware knolleveld van vandaag zou er dan wel eens voordeeltje uit kunnen worden gehaald. Vanaf het begin van de wedstrijd zette JVOZ goed druk, de duels werden ingegaan en ze speelden fel en vol passie. Je kon in de ogen van de jongens zien dat ze wilden winnen, dat ze iets voor elkaar over hadden. Ik de eerste helft was JVOZ de sterkere ploeg. Er werd meer gespeeld op de helft van de jongens uit Nijmegen dan op onze helft. Echt uitgespeelde kansen heb ik niet gezien, maar NEC had die zeker ook niet. De verdediging stond sterk en er werd steeds verder naar voren gespeeld. Het vertrouwen (zowel bij de jongens als bij het publiek) groeide navenant met de mogelijkheden. Zou er toch iets in de lucht hangen vandaag? Helaas werd er in de eerste helft niet gescoord. De rust in met 0-0.

In de tweede helft werd de druk op NEC verder opgevoerd en in de twintigste minuut viel hij dan eindelijk. Bart liep mooi weg van zijn man, Siep schoot de bal hoog mee in de loop en onze spits stond alleen voor de keeper. Hij bleef rustig, keek goed en schoot hem snoeihard dwars door het midden de keeper kansloos latend. De ontlading was enorm. Eindelijk weer eens een doelpunt en ook nog op voorsprong tegen de nummer zes. Nu een kwestie van vasthouden en doorzetten en het liefst nog een doelpuntje erbij. En die viel ook. Maar helaas aan de verkeerde kant. Twee minuten later werd er in de scrimmage gescoord, waarbij Sam een kop- of elleboogstoot kreeg en neer ging. De scheidsrechter negeerde het of had het niet gezien en het doelpunt werd goedgekeurd. Op het begin was ik met een puntje tevreden, maar toen niet meer. Er zat meer in. Deze wedstrijd kon gewonnen worden. De jongens lieten hun koppie niet hangen, maar ook de tijd was een tegenstander. Er stond nog maar een minuut of acht op de klok. De trainer van NEC liet een paar jongens wisselen en schreeuwde een stuk of vijf, zes veranderingen door. Ik snapte er helemaal niks van, maar de trainer zei wel dat ze achterin 1 tegen 1 gingen spelen. En dat was in ons voordeel. Kwamen onze spitsen keer op keer te veel verdedigers tegen, na deze veranderingen zou een gewonnen duel een kans betekenen. En die kwam. In de blessuretijd. Cas had de bal en speelde hem snel door naar Rowan die na een mooie actie op doel kon schieten. Bart raakte de bal nog aan en mag het doelpunt op zijn naam schrijven, maar het was vooral een team doelpunt. Wederom was de ontlading groot waarbij de bank nog een standje van de scheids kreeg omdat ze het veld opliepen. Vanaf hier was het overleven. Ballen wegrossen en de pot op met mooi voetbal en combinaties. Drie punten was het enige wat telde. Na een paar minuten kwam dan eindelijk het verlossende fluitje. De speech van trainer Saïd na de training van afgelopen donderdag heeft geholpen. De drie punten zijn terecht in Vlissingen gebleven. Omdat MVV heeft verloren van NAC staan wij weer derde van onder en uit uit de degradatiezone. Maar de onderste drie staan dicht bij elkaar. Heel dicht.

Volgende week met hernieuwde energie en hoop voor de toekomst naar Arnhem tegen Vitesse. De thuiswedstrijd hadden ze verloren met 1-7, maar na de wedstrijd van vandaag is dus gebleken dat dat helemaal niks hoeft te betekenen.

Tot de volgende X.

JVOZo13-1 vs AZo13-1   21 januari 2017

Een mooie affiche deze dag. De 1/8ste finales van de beker tegen een tegenstander van formaat. Een team dat in de eerste divisie A nog maar een wedstrijd heeft verloren. Van Ajax. Ze staan bovenaan, twee punten los van Ajax en zes van FC Groningen en een doelsaldo van 52-11. En daar moeten wij als amateur opleidinkje uit Zeeland eventjes tegen voetballen. Na de blamage van vorige week tegen Sparta dacht ik dat  onze jongens voetballes zouden krijgen met een doelpuntenfestijn, maar dat viel heel erg mee. Het was een schitterende dag met enkel zon, geen wind en een graadje of vijf, zes. De velden waren afgekeurd, dus het spektakel was te zien op het kunstgras. Nog even was het spannend of we een vlagger zouden hebben met al die afzeggingen en geblesseerde ouders, maar gelukkig wierp Herman zich op als verlosser.

Vanaf het begin van de wedstrijd knalden de jongens in het blauw er boven op. Het was duidelijk dat het geen wedstrijd zou worden zoals vorige week. Gelukkig. Onze verdediging had het zwaar, maar ze knokten voor wat ze waard waren. AZ was duidelijk de betere ploeg, maar toch konden ze maar twee lucky goals scoren. De eerste kwam in de zestiende minuut. Een voorzet van hun snelle rechtsbuiten zwaaide volledig af en draaide in de verre winkelhaak buiten het bereik van een goed keepende Jasper. De tweede kwam een minuut of zeven later in de vorm van een penalty. Ik stond niet in een goede positie om precies te zien wat er gebeurde, maar volgens een paar ouders werd echt de bal als eerste geraakt door een hard spelende Wout. De ouders van AZ zagen ongetwijfeld precies het omgekeerde. Hoe dan ook, de scheidsrechter wees naar de stip en de bal werd goed ingeschoten. 0-2 met rust. Ik heb een paar mooie aanvallen gezien van onze jongens waarbij de bal enkel over de grond werd getikt. Snel spel, goede positie keuzes en je bent zo bij het doel van de tegenstander. Jammer genoeg werden deze aanvallen nog voor de zestien afgeslagen door de sterke verdediging van de Alkmaarders. Toch kregen de JVOZ’ers twee hele goede kansen. Teun kopte centimeters naast na een goed genomen hoekschop en Kaj knalde de bal op de lat. Gaan deze er in, dan krijg je een heel andere wedstrijd.

De tweede helft leek het spel wat rommeliger aan beide kanten, waarbij JVOZ niet echt meer kansen creëerde. AZ was gewoon de betere ploeg en na een snelle aanval scoorden zij de 0-3. Even later kwam er een afstandschot waarbij Jasper met een schitterende katachtige beweging de bal op de lat tikte. De bal stuitte terug en de spits van AZ reageerde het snelste op de rebound. Eindstand 0-4.  

Ik heb met vlagen leuk voetbal gezien van onze jongens en de mentaliteit die ik vorige week miste was er vandaag wel. En met zo’n mentaliteit kun je, denk ik, nog wel wat puntjes binnen sprokkelen om de doelstelling te halen. Waarom zou je niet kunnen winnen van MVV, VVV of Excelsior? En misschien volgende week wel tegen Willem II. Ik blijf in ieder geval positief.

Tot de volgende X.

Sparta 013-1 vs JVOZ 013-1 oefen 14 januari 2017

 

Na de oefen nederlaag (3-0) in en tegen Terneuzen deze dag een oefenpartij tegen Sparta in Rotterdam. Een oefenpartij tegen Roosendaal werd afgelast en zouden we in Rotterdam een half uur tegen Sparta en een half uur tegen Roda JC spelen, ware het niet dat Roda JC afzegde. Een hele wedstrijd dus tegen de nummer twee van onze competitie. In de voorbereiding voor deze competitie begon is er tegen de Rotterdammers geoefend en verloor JVOZ met 9-3 (?), maar in de competitie wonnen ze thuis op het gras met 1-0. Een geweldige prestatie. Ik heb deze wedstrijd toevallig gezien en een aantal ouders zeiden dat ze veel geluk hadden doordat Sparta een aantal keer op de lat en paal schopte. Dat kan wel zo zijn, maar er is een oude voetbalwet die zegt dat je geluk kan afdwingen. En dat is er volgens mij gebeurd die wedstrijd. Ik zag een team dat vol zat met passie en geloof. Met vuur in de ogen en dynamiet in de benen. Ook al waren ze niet de betere ploeg, ze hadden de wil om te winnen en deden daar ook alles voor. Ik weet natuurlijk niet wat er is gebeurd in de eerste seizoenshelft, maar die wil om te winnen heb ik niet gezien in de afgelopen twee wedstrijden. Die eerste competitie wedstrijd tegen Sparta was de zesde van het seizoen. De vijf wedstrijden daarvoor hebben ze (soms dik) verloren. Daar kan het dus niet aan liggen, aan een negatieve reeks.

Deze partij zijn er zo goed als geen overtredingen begaan tegen de jongens uit Rotterdam. Anders om ook niet, maar de Spartanen hadden dit ook niet nodig. In de hele wedstrijd heb ik niet een echte kans gezien, er werden bijna geen duels gewonnen en vele duels werden gewoon niet aan gegaan, vele passjes kwamen niet aan en er werd te vaak te simpel balverlies geleden. Ik miste de ‘killer’ mentaliteit, de ‘over mijn lijk straatvoetbal’ instelling. Kost wat kost willen winnen en als je niet kan winnen er alles aan doen om de schade zo beperkt mogelijk proberen te houden.  Als voetballer van een jeugd opleiding moet je na iedere wedstrijd in de spiegel kunnen kijken en tegen je zelf in alle waarheid kunnen zeggen dat je er alles aan hebt gedaan. Je moet met opgeheven hoofd het veld kunnen verlaten ook al heb je verloren met 7-0. Deze wedstrijd vond ik JVOZ onwaardig. Er werd mij een aantal keer verteld dat ik er maar aan moet wennen, maar dat kan ik dus niet. Wel aan het verlies, want de jongens zitten nu eenmaal in een van de zwaarste competities van Nederland, maar niet aan de instelling. Ik kan nu natuurlijk maar putten uit twee oefenwedstrijden en ik hoop dat de instelling die ik heb gezien van korte duur is en dat wat ik hierboven heb beschreven grote onzin is. Natuurlijk hadden niet alle jongens deze mentaliteit (ik vond wel dat mijn zoon Tristan ver onder zijn kunnen speelde, maar ben er van overtuigd dat dit wel goed komt), maar je wint en verliest als team en je moet elkaar kunnen oppeppen en je moet elkaar de waarheid kunnen zeggen in het veld. En dat mag wat mij betreft best wel eens hard tegen hard gaan.

Volgende week de bekerwedstrijd tegen wat wordt beschouwd als het beste jeugd team van Nederland van dit moment: AZ 013-1. We spelen thuis om 12 uur.

Tot de volgende X

JVOZ O13-2 seizoen 2016-2017 Derde divisie

 

Staand van links naar rechts:

Ermo (team manager) Nordin Floran Tom Tristan Wiebe Luc (assistent trainer) Joshua (hoofdtrainer) Rene (assistent trainer) Ivan Nick L Nick S Harun Jochem (assistent scheidsrechter)

Zittend van links naar rechts:

Zico Milo Joost Loek Nino Siep Milan Adam Fernando

Halsteren o13-1 vs Jvoz o13-2 17 december 2016

 

Na de sterke wedstrijd tegen Kloetinge (1-1), de slechte bekerwedstrijd tegen Terneuzen (3-2 verlies), de 4-0 verlies tegen ’t Zand en de voetballes van het superieure Club Brugge was de laatste wedstrijd voor de winterstop aan de beurt.

Toen Tristan nog bij de VcVlissingen speelde vond ik een uitwedstrijd tegen Kloetinge of Hulst best ver. Dit seizoen zijn de grenzen aardig verlegd en vind ik een wedstrijd tegen Halsteren eigenlijk best dichtbij. Zo dicht tegen Zeeland aan zou je je misschien nog een beetje thuis voelen, maar niks is minder waar. Als ras echte Vlissinger voel ik mij buiten de gemeente en zeker buiten Walcheren al een buitenlander, maar als we in Brabant moeten voetballen ben ik weer even Zeeuw in hart en nieren. We hebben daar  al ons deel thuisfluiters en vals publiek gehad (ik scheer ze uiteraard niet over een kam, maar het lijkt meer een trend dan een uitzondering te worden), maar deze wedstrijd spande de kroon.  

Aangekomen op het mooie complex van zondag hoofdklasser Halsteren gingen we de veel te warme, maar mooie kantine in die boven de kleedkamers ligt en mooi uitzicht bied op de verschillende velden door de ramen aan beide kanten van het gebouw. Door de muziek, de gezellige dames met uiteraard een onvervalst Brabantse tongval en de saucijsebroodjes op de bar was het op de vroege ochtend al snel Brabants gezellig. Buiten was het koud en we konden de jongens zien warmlopen onder het genot van een warm bakkie thee of koffie. Een kwartier voor het begin van de wedstrijd had ik wel genoeg van de Brabantse gemoedelijkheid en ging naar buiten waar de sfeer omsloeg naar het weer.

Nadat de scheidsrechter de pasjes in de kleedkamer had gecontroleerd, vond hij het nodig om dit op het veld nog eens te doen. De tweeëntwintig jongens stonden tien minuten te blauwbekken voordat de wedstrijd eindelijk kon beginnen. Vanaf het begin werden onze jongens flink onder druk gezet door de onder in de hoofdklasse bungelende, fysiek sterke jongens van Halsteren. Na een vrije trap van de tegenstander in de tiende minuut op de lat werden de Zeeuwen een beetje wakker en kwamen ze enigszins aan voetballen toe. Door het veelvuldig fluiten van de scheids werd het tempo regelmatig uit het voetbal gehaald. De scheidsrechter floot voor ieder klein dingetje en reageerde veel te vaak op geluid van de thuisploeg. Dit tot frustratie van de spelers, de bank en het Zeeuwse publiek. Tot twee minuten voor het rustsignaal konden de JVOZérs stand houden, maar in de rebound na een corner werd er knap ingeschoten. De rust in met een terechte 1-0 achterstand.

In de tweede helft veranderde de verhoudingen honderdtachtig graden. JVOZ ging eindelijk voetballen en kwam meer en meer bij het doel van de sterke keeper van Halsteren. Nino keepte goed, de verdediging stond er, het middenveld had de macht overgenomen en de voorhoede kwam dichter en dichter.  Milo schoot een vrije trap net over het doel heen en Nordin was een ietsje te laat om de 1-1 in te tikken. Uiteindelijk kon een goed invallende Joost van rechts de bal mooi voorzetten. Een heerlijke kopbal van Tristan ging over de keeper heen in het Brabantse net. 1-1. De onzen roken bloed en drie punten en niet veel later kreeg Harun de bal, de vlag ging omhoog, maar de scheids liet doorspelen. Harun komt alleen voor de keeper en schuift hem mooi binnen. 1-2. De jongens op de bank waren al op het middenveld om het doelpunt mee te vieren, toen we de scheids naar de grensrechter zagen lopen. Na een beraad met veel hand- en armgebaren over en weer werd het doelpunt afgekeurd. Vanaf mijn positie –naast de Zeeuwse dug-out – was het duidelijk te zien dat Harun van achter zijn man vertrok. Genaaid. Protesten en ongenoegen klonken uit alle Zeeuwse monden, maar helaas heeft de scheidsrechter altijd gelijk, ook al is hij nog zo fout. Vlak voor tijd had Tristan de overwinning nog op zijn schoen na een mooie vrije trap, maar de lange keeper van Halsteren tikte de bal net voor zijn doel weg. Eindstand 1-1. Omdat we in de knock-out fase van de beker zaten, moest de beslissing worden genomen aan de hand van penalties.

Het ging gelijk op en bij de vierde penalty van Halsteren merkte Luc op dat de penaltynemer een wissel was. Hij zei dit tegen de scheids die de Brabantse trainer er bij haalde. Deze zei doodleuk dat deze jongen een paar seconden voor het eindsignaal nog is gewisseld. De scheidsrechter zou dit moeten weten, maar de regels compleet negerend, werd ook dit doelpunt gewoon goedgekeurd. Nogmaals genaaid. Bij de zesde penalty ging het fout. Joost schoot op de lat en Halsteren scoorde. Uitgeschakeld door vals spel en naaierij.

Als ouder kan ik enkel mijn hoofd afkeurend schudden. Onbegrijpelijk dat mensen zo een slecht voorbeeld voor de jeugd kunnen zijn. Een jeugd die er overduidelijk in mee ging met hun schwalbes en toneelspel. Als voetbal liefhebber word ik kwaad om de totale disrespect voor de regels. Na de wedstrijd hoorde ik van een ‘insider’ dat zulk gedrag hier wel vaker voorkomt.

Een jammerlijk einde van een mooie eerste seizoenshelft waarin ik veel jongens niet meer terug ken als ik ze vergelijk met de voetballers die ze waren op het begin van het seizoen. Ze hebben veel geleerd op een half jaar tijd. Met 15 punten uit 13 wedstrijden en een gedeelde zevende plek doen onze jongens het zeker niet slecht. Met 3 punten achterstand op nummer 6 en 3 punten voorsprong op nummer 9, belooft het een spannende tweede seizoenshelft te worden.

Als laatst wens ik alle spelers, trainers, ouders en aanverwanten een mooie kerst en een gezond en sportief 2017.

Tot de volgende X.

Desk o13-1 vs JVOZ o13-2 26 november 2016

Na de mooie overwinning  van twee weken geleden op TSC met 6-2 met doelpunten van Loek (2x), Tom, Harun, Wiebe en Adam, waardoor we stegen naar een mooie zesde plek, was de uitwedstrijd tegen Desk aan de beurt. Een tegenstander waar ze op papier van kunnen winnen. Als ze drie punten konden halen, zou ze hun positie op de ranglijst flink kunnen verstevigen. Gelukkig is de bal rond en valt er weinig te voorspellen.

Omdat de tegenstander zo vriendelijk was om de (voor ons) toch al vroege wedstrijd met nog een half uur te vervroegen, konden we met zijn allen ons lekkere warme bedje uit om zes uur. Edward was zo vriendelijk om te rijden en Tristan en ik werden om zeven uur opgehaald. Het was maar een graad of drie, maar zonder wind was het niet echt koud. Na anderhalf uur tuffen kwamen we aan in Kaatsheuvel waar de auto’s bevroren ruiten hadden en het kunstgrasveld wit was. Nadat iedereen was aangekomen gingen de jongens naar de kleedkamer en bleven de ouders achter in de veel te warme kantine. Na twee bakkies thee ben ik naar buiten gevlucht voor ten eerste de hitte, en ten tweede voor de vreselijk slaapverwekkende jaren zeventig muziek. Omdat de zon lekker scheen en er ook in Brabant geen zuchtje wind was, was het goed vertoeven langs de lijn.

De eerste tien minuten van de wedstrijd waren onze jongens zeer duidelijk de bovenliggende ploeg. Er werd lekker getikt en er waren al drie doelpoginkjes. Het beloofde een mooie wedstrijd te worden voor de Zeeuwen. Maar toch sloeg het noodlot toe in de elfde minuut. Na een corner van Desk, die werd weggestompt door Nino, was de omschakeling veel te langzaam. Een speler van Desk kon vrij uit schieten. Vier van onze jongens waren nog niet goed wakker en stonden nog steeds te dicht bij de keeper. Via de voeten van een van ons rolde de bal het doel in. En daar was ie weer; de gehate 1-0 achterstand. Weer achter de feiten moeten aanlopen, terwijl er eigenlijk een aan de andere kant had moeten vallen. Maar ja, als je niet kan scoren……. Gelukkig viel in de eenendertigste minuut toch de tegentreffer. Na een flipperkast spelletje in de zestien van Desk, kon Nick S. profiteren. Met links schoot hij de bal achter de keeper. Met 1-1 de rust in.

Na de limonade begon de tweede helft zoals het ging in de eerste. Het spelletje ging heen en weer en er was niet echt een bovenliggende partij. In de tiende minuut moest Nino laten zien wat hij kan en voorkwam door een katachtige beweging een tegentreffer, maar in de twaalfde minuut kwam deze toch. Door slecht verdedigen kon de speler van Desk vrij inschieten. Met volle overtuiging schoot hij hem langs Nino. 2-1. Eén minuut later kwam gelukkig de gelijkmaker alweer. Na een mooie kapbeweging van Fernando kon hij de bal voorzetten op Nick S, die de bal geweldig klaar legt voor Harun. Een mooi schot en de stand is weer gelijk. 2-2. Het spelletje gaat verder en wordt feller. Een aantal jongens van beide partijen raken gefrustreerd. In de veertiende minuut kreeg Wiebe een trap waarbij het niet de intentie was om de bal te raken. De scheids floot wel, maar had deze jongen met donkerrood van het veld moeten sturen. Hij stond er tenslotte met zijn neus bovenop. Gelukkig was er niks ernstig met Wiebe, maar dit had zeer slecht kunnen aflopen. In de zestiende minuut kregen we toch weer een tegendoelpunt. Na wederom slecht uitverdedigen, een pass in de voeten van de tegenstander kon een Desk speler weer uithalen. Nino moest gestrekt om de bal tegen te houden, maar in de rebound waren wij te langzaam. Voor de derde keer deze ochtend keken onze jongens tegen een achterstand aan.

In de vijfentwintigste minuut was er wel een mooie omschakeling. Siep passte de bal naar Nick S die hem doorschoot naar een goed lopende Wiebe, die hem mooi langs de keeper schoof. 3-3. Stand weer gelijk getrokken. Toch? Niet dus. De grensrechter hield de vlag omhoog. Buitenspel. Van mijn positie kon ik niet zien of het terecht was, maar Rene en Stefan, die op dezelfde hoogte stonden als de grensrechter, zagen dat het een zuiver doelpunt was. De beelden die zijn gemaakt door Jurgen bevestigden dit nogmaals. Genaaid door de grensrechter met toestemming van de scheids, die dit gewoon had moeten zien. Beetje jammer dat je op zo’n manier je drie punten wil binnen slepen. En dat bij een voetbalpotje tussen 11 jarigen. Schaamteloos. Gelukkig voetbalden de jongens gewoon verder en nadat Milan een een-tweetje opzette met Nick S en daarna een geweldige pass dwars door het midden gaf aan Wiebe die eerst de keeper omzeilde en daarna met links mooi inschoot, snoepten de jongens in de negenentwintigste minuut toch nog twee punten af van de jongens in het geel. Eindstand 3-3. Helaas door eigen toedoen de nummer 6 positie niet verstevigd, maar een plaatsje gezakt. Nog steeds een mooie prestatie voor een 1e jaars D team in een competitie met 2e jaars.

Volgende week de thuiswedstrijd tegen Kloetinge (uit 3-0 verloren). Om kwart voor tien.

Tot de volgende X.

Een paar wedstrijden tegelijk.

Het is even geleden dat ik een verslag heb geschreven, maar gelukkig filmt Jurgen (de vader van Siep) regelmatig de wedstrijden zodat de vervaagde details weer helder voor de geest komen. Ook de verslagen van Stefan op de site van JVOZ zijn af en toe een goed ‘terughaalmomentje’. Mocht je de filmpjes willen zien; even zoeken op Youtube naar ‘devoetjes JVOZ’. Pure laksigheid, maar ook tijdsgebrek staan aan de basis van het niet schrijven. Een weekend heb ik vijf jongens uit het team bij mij te logeren gehad. Dat was erg gezellig (maar ook vermoeiend vandaar het late verslag) met ’s avonds eten in de Mac, een korte nacht, een stevig ontbijt en pannenkoeken voor de lunch. De tegenhanger van het eten was een wandeling door bos en strand (met uiteraard een voetbal) met onze hond Theo. Het was het weekend van de uitwedstrijd tegen Bladella uit Bladel.

Bladella o13-1 vs JVOZ 013-2  29 oktober 2016

Edward (de vader van Nick L.) was zo vriendelijk om mij en Willem (vader van Loek) uit te nodigen om met hem mee te rijden naar de verste tegenstander van het seizoen. Met zijn zessen in de auto was het gezellig tuffen en na anderhalf uur geklets en gezwam kwamen we aan bij de tegenstander. De velden lagen tussen de bossen en door het mooie weer kwam ik nog een verdwaalde wesp tegen. Ik heb een hekel aan wespen en ze horen ook niet thuis in deze tijd van het jaar. Mijn poging om deze Brabantse wesp dood te meppen mislukte jammerlijk. Langs het veld stonden Brabantse supporters die net zo vervelend waren als het zwart-gele loeder. Helaas zegt de wet dat je geen Brabantse supporters mag doodmeppen. Zelfs niet als ze strontvervelend zijn. Onze jongens konden in hun ogen niks goed doen en in alles zagen ze een overtreding waarin wij gewoon een duel zagen. Deze tegenstander stond laatste en het was te zien waarom. Er was eigenlijk maar een goede speler in hun team en dat was de rechtsbuiten. Door lange ballen van de Bladelse jongens kon hij regelmatig gevaarlijk dicht bij ons doel komen. Er waren drie overtredingen nodig om deze rechterspits te stoppen. Helaas was de derde in de zestien. De terechte penalty werd koeltjes ingeschoten. Onze jongens gingen mee in het slechte spel van de tegenstander en we kregen we maar een paar kansjes. Tristan zag kans om door te stoten naar de achterlijn. Een mislukte voorzet schampte de lat en in de rebound kwam Joost ongeveer een halve meter sprongkracht te kort. Ook Wiebe en Harun konden nog op doel schieten, maar het was net niet goed genoeg. De rust in met een 1-0 achterstand tegen een slecht spelend Bladella. In de tweede helft ging het iets beter, de jongens van Bladella werden meer en meer teruggedrongen en in de achttiende minuut kwam dan eindelijk de bevrijding. Nick L. werd een meter of drie links van de zestien neergehaald. Na een mooie vrije trap van Siep kon Tristan, die na goede coaching van Luc naar de tweede paal ging, de bal mooi inkoppen. Joshua had verplichtingen elders en zat nagelbijtend in de auto te wachten op bericht van de wedstrijd. Als hij net zo hard heb gejuicht als ons zal het nog een gevaarlijke situatie op de weg zijn geweest. De jongens van Bladella waren na de 1-0 al aan het tijdrekken en dit werd steeds irritanter. Blijkbaar waren ze in Brabant blij met een gelijkspel, anders zou je dit niet doen. Laf spel verdient om afgestraft te worden en de JVOZ’ers begrepen dit goed. Na een goed genomen corner van Floran deden de jongens wat ze hebben geoefend. Zorgen dat Nick in scoringspositie komt. Een mooie kopbal tegen het einde van de reguliere tijd verbrijzelde de hoop van de Bladelaars. 1-2. De scheids liet zeven minuten doorspelen in de blessuretijd en even waren we bang dat de stand toch nog gelijk zou worden getrokken, maar onze jongens zijn doorzetters. Na een mooie passeerbeweging en prachtige voorzet van Milan die werd doorgetikt door Nick S. kon Nick L. al glijdend de bal door de benen van de keeper rossen. Eindstand 1-3.

 

Oefenwedstrijd tegen NAC o12.  02 november 2016

Over deze wedstrijd kan ik erg kort zijn. Met enige hoop in onze lijven, omdat onze jongens tegen BVO’s wel aardig spelen (9-3 tegen Roda 4-3 tegen Sparta),staan we langs de lijn in een koud Breda. Na tien!! seconden!! wordt deze hoop al aan gruzelementen geschoten. Een snelle aanval van NAC en een falende verdediging zorgen voor een eerste doelpunt. De jongens uit Breda zijn in alle opzichten beter. Sterker, technischer, sneller en ze kunnen elkaar bijna blindelings vinden. Onze jongens hebben er geen antwoord op. Toch werd het maar 2-0 in de eerste helft. In de tweede helft van het zelfde laken een pak. Door een mooie assist van Wiebe en een lekker doelpuntje van Milo wordt de eer nog gered. Eindstand 6-1. Het is geen schande om van dit NAC te verliezen, maar ik hoop dat de jongens begrijpen dat je als voetballer en als team verder wilt komen het spel een stuk sneller zal moeten worden.

 

JVOZ o13-2 vs Baronie o13-1  05 november 2016

Ook hier kan ik weer kort zijn. Wederom een tegendoelpunt in de beginfase van de wedstrijd. In de derde minuut. Verder in de eerste helft wel aardig spel gezien van de thuisploeg, maar Baronie was sterker. Vooral fysiek. De rust in met 0-2. In de tweede helft waarin wij geen scoringskans konden creëren kwamen er nog twee doelpunten bij. Eindstand 0-4.

Woensdag een oefenpotje tegen de oude teammaatjes van Tristan. Thuis tegen VcVlissingen o13-1 en volgende week zaterdag de thuiswedstrijd tegen de nummer elf van de competitie TSC.

 

Tot de volgende X

Walcheren o13-1 vs JVOZ o13-2  (bekerwedstrijd) 22 oktober 2016

Deze week niet een maar twee wedstrijden. Afgelopen dinsdag was er de oefenwedstrijd tegen een selectie van Wemeldinge. Zelf was ik er niet bij, dus kan ik er weinig zinnigs over zeggen. Er werd mij verteld dat ze na een minuut of twaalf al met 3-0 achter stonden, een minuut of vijf later terug waren gekomen naar 3-2, het voor de rust nog 4-3 werd en de eindstand op 4-6 kwam in het voordeel van onze jongens. Blijkbaar niet een al te beste wedstrijd, maar wel weer karakter getoond door een 3-0 achterstand om te buigen in een 4-6 overwinning.

De wedstrijd tegen Walcheren was voor een paar onder ons een terugkomen naar hun oude club. Een club die zo dicht bij ons huis is, dat als ik op mijn dak sta (het is gelukkig een plat dak), ik bijna kan piesen op het dak van het clubhuis. Ik ging het nog proberen, maar de buren en mijn vrouw konden het niet echt waarderen. De spelbrekers. Tristan is zijn carrière begonnen in het voorjaar van tweeduizendenelf bij de club op het Bonedijkepark. Hij zat samen in het team met de zus van Nick L. De trainer was Edward Laarman, de vader van Nick. Mocht Tristan ooit nog eens een grote jongen worden in het voetbal, dan kan Edward in ieder geval zeggen dat hij aan de basis stond van zijn carrière. Ook Nick L. is zijn voetballoopbaan hier natuurlijk begonnen en Loek heeft hier ook nog anderhalf jaar gevoetbald. Het voetbalwereldje is nogal klein op Walcheren en zeker in Vlissingen, dus de jongens kennen elkaar en willen zeker niet van elkaar verliezen. En wie wil er nu verliezen van Jvoz? Tristan zei dat ze wel even zouden winnen, maar ik heb het al vaker tegen hem gezegd: onderschatting is een zeer gevaarlijke tegenstander!!

De eerste tien á vijftien minuten speelde zich voornamelijk af op de helft van Walcheren, maar er werd niet goed gevoetbald, waardoor er ook niet werd gescoord. Pas in de twintigste minuut kon Adam de bal achter keeper Enzo schieten. Langs de lijn dachten een aantal mensen dat onze jongens nu wel los zouden komen, maar het tegenovergestelde is waar. Zoals gezegd willen de jongens van de verschillende partijen niet voor elkaar onder doen en zeker niet verliezen. De jongens van Walcheren kwamen los. Ik zal niet zeggen dat ze beter werden, maar ze waren zeker feller, gretiger en (zo leek het) meer gebrand op een overwinning. Na een paar counters van de jongens in het geel en een paar slordigheden van de jongens in het blauw kon de tegenstander optimaal profiteren. De rust in met een gelijkspel. 1-1.

Na een vijf mans wissel begon Jvoz hetzelfde als in de eerste helft. Na een minuut of vijf was er een vrije trap voor ons op de rand van de zestien. Wiebe mocht hem nemen en schoot hem snoeihard op de onderkant van de lat. Helaas voor ons stuiterde de bal de verkeerde kant op. Een minuut of twee later was er een corner voor ons die mooi werd genomen door Loek. Nick S kon hem er in tweede instantie goed inkoppen. 1-2. Walcheren liet dit niet op zich zitten en begon nog feller te spelen. Daardoor waren onze jongens de weg een beetje kwijt, maar het geluk was aan onze zijde, anders had het al 2-2 en misschien wel 3-2 gestaan. Toch konden wij verder uitlopen door een doelpunt van Joost, waarna er twee minuten later een goede counter volgde van Walcheren. 2-3. Na nogmaals een goede counter van Walcheren kwam Nino goed zijn doel uit en bleef het 2-3. De laatste tien minuten werd het toch duidelijk dat Jvoz beter was dan onze vrienden van Walcheren. Het spel werd iets rustiger en door twee doelpunten van Nick S. kwam de eindstand op 2-5. Ik denk (hoop) dat de jongens beseffen dat ze niet erg tevreden kunnen zijn over hun spel. Het was niet goed en ze hebben ver beneden hun kunnen gespeeld. Gelukkig werd dit de jongens duidelijk gemaakt door een terecht ontevreden trainer.

De volgende bekerwedstrijd is op negentien november tegen Terneuzen. Zij hebben met 8-0 gewonnen van Walcheren. Een niet te onderschatten tegenstander dus. Volgende week vervolgen we de competitie tegen het verre Bladella.

Tot de volgende X.

JVOZ o13-2 vs RKDVC o13-1 15 oktober 2016

 

Deze week is niet alleen deze competitie wedstrijd gespeeld, maar afgelopen maandag ook een oefenpartij tegen VCK. Het was best frisjes, maar doordat de tribune werd geclaimd door de JVOZ supporters werd het toch aangenaam. Alle spelers hadden een of meerdere familieleden meegenomen. De spelers die niet in de selectie zaten waren ook op het veld te vinden en ook zij hadden een of meerdere familieleden mee en tijdens de wedstrijd waren ze hun maatjes aan het aanmoedigen in de dug-out. De betrokkenheid van de ouders is groot in deze groep. Ik weet wel dat de meeste ouders mee moeten vanwege de afstand, maar ik krijg niet echt het gevoel dat het een last is. Integendeel, het is onderling een gezellige boel en ondanks de weinige punten die de jongens pakken zie ik alle ouders op een of andere manier genieten van de bedrijvigheid op en langs het veld. Dit positieve gedrag reflecteert op de spelersgroep en is goed voor de saamhorigheid. Op de tribune was het ouderwets gezellig. Serieuze gesprekken volgden grapjes op en vice versa. Nadat de scheids ons een penalty onthield en de trainer van VCK niet lang daarna ‘Scheids, wissel’, riep, riep Jurgen er bots bovenop dat wij ook wel een scheidsrechterswissel wilden. Het gelach was over het hele veld te horen. Ik bedoel maar te zeggen dat de hele groep, inclusief trainers, een voorbeeld is voor hoe het eigenlijk altijd zou moeten gaan in de sport. Helaas weten wij allen dat het lang niet altijd zo gaat. In mijn driejarige carrière als trainer van de F- en E pupillen heb ik het te vaak anders meegemaakt, en ook dat reflecteert op de jonge spelers. Te vaak worden clubs als kinderopvang gezien en kunnen ouders en trainers (voorzichtig gezegd) nogal grof in de mond worden. Ik koester dan ook alle momenten in dit voetbaljaar en voorzie nog vele gezellige, sportieve momenten meer met een fantastische afsluiter in Denemarken.

En, oh ja, er werd natuurlijk ook nog gevoetbald in Koudekerke. Er was weinig tegenstand in de eerste helft, maar door het lage tempo van de JVOZ’ers werd er maar een keer gescoord. In de tweede helft ging het tempo omhoog en maakten de jongens het enigszins goed door er vijf doelpunten bij te maken, waaronder drie met een kopbal. Eindstand 0-6.

 

De wedstrijd van vandaag:

Geïnspireerd door de woorden van de trainer (we zouden wel eens een overwinning kunnen behalen  want RKDVC stond wel vierde, maar ze hadden enkel gewonnen van de ‘zwakkere’ teams), was Tristan al vroeg bezig met de wedstrijd. Misschien zelfs al van vrijdagavond en misschien wel nog eerder. De juiste mentaliteit. Zoals gewoonlijk was hij met een balletje bezig tot het tijd was om te gaan. We zijn lekker lui met de auto gegaan (ik weet het, het is niet het goede voorbeeld, maar af en toe moet dat kunnen ook al woon je dichtbij). Na een lange, slopende reis van een minuut of acht stopte het met regenen, ging Tristan naar de kleedkamer en ik naar de kantine. Ik was daar als eerste en ging aan de ronde stamtafel zitten tegen het bord ‘the wall of future’. Slurpend aan een kopje zwarte thee met suiker zag ik de ouders binnendruppelen. Eenmaal dat de stamtafel vol zat werd er gepraat over wereldproblematiek zoals falende en incompetente financiële banken, hangjongeren, en discriminatie. Nog even werd het onderwerp voetbal aangesneden, maar het ging niet over onze jongens.

 

 

De eerste vijf minuten werden de JVOZers ver naar achter gedrukt door de jongens uit Drunen. Even waren we bang dat het weer zo’n wedstrijd zou worden met een snel tegendoelpunt, weer voetballen tegen een achterstand, weer frustatie, maar niets was minder waar. Na die vijf minuten werd de thuisploeg wakker en ging voetballen. Goed voetballen. En in de tiende minuut werd dat beloond met een geweldig doelpunt. Na goed en snel samenspel met een drive naar voren liep Wiebe  goed vrij en kreeg de bal mooi aangespeeld door Siep. Wiebe ging alleen op de keeper af en knalde hem mooi in de linkerbovenhoek. 1-0. In het verdere verloop van de 1e helft was het duidelijk dat onze jongens het betere voetbal in de schoenen hadden, maar er werd niet meer gescoord.

Ik denk dat de jongens van RKDVC in de rust een flinke donderspeech hebben gekregen, want vanaf het begin van de tweede helft knalden ze er gelijk bovenop en dat resulteerde in een vroeg doelpunt. Onze grensrechter Rene vlagde voor buitenspel, maar de scheidsrechter was onverbiddelijk. 1-1. Ongeloof, geschreeuw en frustratie op de tribune. We worden toch niet weer benadeeld door een falende scheidsrechter? Hoe dan ook, het spel ging gewoon verder. JVOZ voetbalde slechter en de tegenstander feller. Toch won uiteindelijk kwaliteit en inzet het van de felheid van de tegenstander. Floran knalde de bal tegen de lat en Loek kon mooi op doel schieten na een knappe actie waarbij hij twee man dolde. De lange keeper van de tegenstander kon hem net aan wegtikken. Natuurlijk was de tegenstander ook nog gevaarlijk; onze keeper liep uit en was een tikje te laat. De bal ging hem voorbij, maar gelukkig liep Tom goed door en haalde de bal een meter voor de lijn weg. Niet lang daarna had Wiebe de 2-1 op zijn schoen, maar deze werd afgekeurd door een vermeende overtreding. Vanaf de tribune gezien was er weinig aan de hand (er lagen wel twee tegenstanders te kreunen op het veld), maar de scheids was wederom onverbiddelijk. Doelpunt afgekeurd. En wederom ongeloof, geschreeuw en frustratie en dit keer niet alleen op de tribune. Joshua schreeuwde zijn pupillen toe dat ze rustig moesten blijven en dat het doelpunt toch wel zal vallen. En hij kreeg gelijk. In de eerste minuut van de blessuretijd nam Loek de bal aan op zijn borst en na een Zlatan- achtige actie (been hoog achterwaarts met de hak) kwam de bal bij Adam die na een heerlijke passeerbeweging de bal in de korte hoek schoot.  De keeper en de verdediger van de tegenstander communiceerden slecht, de bal werd slecht weggewerkt en Adam was er als de kippen bij om er optimaal van te profiteren. Hij schoot de bal snoeihard in de touwen. Daarna volgden er nog zeven zenuwslopende minuten en eindelijk floot de scheids af in de achtendertigste minuut. Eindstand 2-1. Drie punten en een plaatsje gestegen op de ranglijst. Van de negende naar de achtste plaats. Volgende week de bekerwedstrijd tegen Walcheren D1 uit. Om 11u15. Tot dan.

Even wil ik nog iets zeggen over de scheidsrechter. Er was aardig wat kritiek op hem (ook ik maak mij daar schuldig aan in het heetst van de strijd), maar we mogen niet vergeten dat er daar iemand staat in zijn vrije tijd. Iemand die passie heeft voor voetbal en voor JVOZ en zo goed en eerlijk mogelijk probeert te fluiten, wat niet makkelijk is want de benadeelden zijn altijd tegen je . Ik vind dat hij over het algemeen goed heeft gefloten, ondanks een paar (in onze ogen!!)dubieuze beslissingen. Maar kijk eens naar scheidsrechters op het hoogste niveau?

Tot de volgende X

VOAB o13-1 vs  JVOZ o13-2 08 oktober 2016

De 12e man.

 Uit naar Goirle. Tegen VOAB die gedeelde eerste plaats staat. Een team dat gelukkig pas om kwart over een speelt, want het is een aardig endje tuffen. Om half elf vertrekken naar een wedstrijd vind ik wel een mooie tijd. Nadeel is natuurlijk dat je laat thuis bent. Veerle en ik waren pas om half negen thuis, want we waren nog uitgenodigd door de chauffeur en zijn vrouw om een hapje te komen eten, wat we graag aannamen. Het was dus een aardig lang dagje met een dubbel gevoel. Het was gezellig, mooi weer, we hebben mooi voetbal gezien op alweer een mooi sportcomplex, maar hoe voetbal je nondeju tegen een twaalfde man?

Vanaf het begin van de wedstrijd, liet JVOZ het mooiste en betere voetbal zien. Al in de derde minuut kwam er een mooie, snelle aanval van onze jongens, maar de doelpoging werd gesmoord door de boomlange keeper. In het verdere verloop van de eerste helft had de tegenstander een aantal kansjes die of over of naast gingen en hoewel JVOZ het betere spel liet zien werd er in de eerste helft niet een kans meer gecreëerd. De scheidsrechter, die alles toeliet van de thuisploeg (duwen in de rug, trekken aan armen enz.) liet onze jongens weinig toe en speelde een grote rol in de laatste minuut van de eerste helft. Loek maakte een mooie sliding op de rand van de zestien en voorkwam dat er op doel kon worden geschoten. Op het moment dat Loek, die op zijn rug ligt, zich omdraait beroert de bal lichtjes zijn bovenarm die langs zijn lichaam ligt. De scheids fluit en legt hem op de stip. Iedereen (en dan bedoel ik natuurlijk de uitploeg) sprak er schande van, maar zoals iedereen weet heeft protesteren geen zin. De penalty werd genomen en onze keeper Nino zat er nog goed bij, maar helaas. Na een half uur goed voetbal toch met een ellendig gevoel de rust in.

In de eerste minuut van de tweede helft kregen we nogmaals een tegentreffer te verwerken. Het was een kopie van het tegendoelpunt van vorige week; een lange bal en onze verdediging geeft geen rugdekking. De spits gaat ervandoor en Tristan kan hem niet meer inhalen. De spits haalt uit en schiet hem over de keeper heen. 2-0. Onze jongens gaan toch door en Ivan (rechtsback) haalt het beste uit zich zelf door door te breken tot in de zestien. Hij legt hem af en krijgt hem weer terug. Nog voor hij de bal kon raken, kreeg hij een schop in zijn maag. Penalty. Tristan mocht hem nemen en schoot zoals hij voetbalt; rustig en beheerst. 2-1 met nog vijfentwintig minuten op de klok. De scheids ging door met fluiten zoals in de eerste helft. Tegen ons fluiten terwijl er niks aan de hand was en andersom mochten de jongens van VOAB veel meer. Vier minuten na de penalty nogmaals  een tegentreffer en tien minuten later weer een penalty tegen. Dit keer terecht. In de zevenenvijftigste minuut de laatste treffer tegen. Eindstand 5-1.

Om aan te geven hoe de scheidsrechter floot wil ik nog even een voorbeeld aanhalen. Joost ging alleen op de keeper af en de keeper komt uit met beide benen gestrekt naar voren. De bal komt dan bij (ik denk) Adam terecht en ook deze wordt onderuit gehaald. Vrije trap tegen. Onbegrijpelijke beslissing. De scheids heeft een grote invloed gehad op deze wedstrijd, maar hij is natuurlijk niet de (hele) reden van het verlies. In de eerste helft hadden onze jongens de wedstrijd moeten beslissen. Maar ja, als er niet wordt gescoord…….. 

Ondanks alles denk ik dat de jongens iedere wedstrijd een beetje vooruit gaan. Zeker de eerste helft hebben we kunnen genieten van mooi, snel en bij vlagen uitstekend voetbal. Volgende week thuis tegen RKDVC uit Drunen. Om kwart voor tien.

Tot de volgende X.

JVOZ  13-2 – Unitas 13-1  01 oktober 2016

 

Een mooie dag voor de D’tjes.

Om kwart over zeven begon Bill Wyman van de Rolling Stones met zijn riedeltje van het nummer ‘Midnight Rambler’ door de speakers van mijn telefoon te bassen om mij te laten weten dat ik uit mijn nest moest rollen. Een kwartiertje later stuiterde Tristan uit zijn bed die, eenmaal beneden gekomen, direct begon te voetballen met een tennisballetje en constant probeerde bij mij een panna te scoren, wat hem ook regelmatig lukte. Toen we hadden ontbeten en ik al dat gepanna beu was, zijn we naar het veld gereden alwaar we vijfentwintig minuten te vroeg, om tien voor half negen, stonden te wachten bij het spelers home. Tristan stuiterde richting lichtmast en begon al klimmend met zijn warming-up. Omdat het nog behoorlijk fris was en ik geen zin had om te klimmen besloot ik om naar het clubhuis van de VCVlissingen te wandelen in de hoop daar wat bekenden tegen te komen en wat te kletsen onder het genot van een warm bakkie thee. Na een half uurtje  met twee oud collega-trainers te hebben gebabbeld over, hoe kan het ook anders, voetbal, kuierde ik terug naar het clubhuis van Zeeland Sport om daar ook nog een lekker bakkie groene thee te drinken en vervolgens met de rest van de ouders naar het veld te lopen voor hopelijk een leuke en spannende wedstrijd.

 

Met het gelijke spel van vorige week en de winst van 0-7 op de zwakke eersteklasser HVV/Clinge nog in het achterhoofd moesten de jongens vandaag de wei in tegen Unitas. Zij hadden een wedstrijd verloren, gewonnen en twee gelijk gespeeld. Een team waarvan wij, de ouders, dachten dat ze daar wel van zouden kunnen winnen. Zouden moeten winnen. Iedereen snakte naar een overwinning, een driepunter. De wil van de jongens is er, het spel ook met vlagen, maar het is vier competitiewedstrijden op rij net niet goed genoeg. Net iets te veel persoonlijke foutjes die worden afgestraft. De ouders staan langs de kant aan te moedigen, netjes binnen de perken. Het coachen is Joshua zijn taak en wij laten hem dat ook doen zonder bemoeienis van ons, zoals het hoort. Maar ook wij ouders zijn fanatiek en willen winnen. En dus staan wij daar; soms kreunend van frustratie of blazend van opluchting, soms zachtjes klagend over de scheids- en/of grensrechter, maar ook klappend, joelend, zuchtend en billenknijpend. En deze dag was het zo’n wedstrijd: een billenknijper.

 

Nog voor de wedstrijd begon riep Joshua dat hij lange ballen verwacht en dat er dus rugdekking gegeven moest worden, maar na twee minuten was het al raak. Alweer een vroeg tegendoelpunt. Weer achter de feiten aanlopen, weer gefrustreerde ouders langs de kant. Maar een wijs man zei ooit: ‘Ieder nadeel heb zijn voordeel’. Het voordeel is dat onze jongens leren omgaan met tegenslag. En dat is niet enkel een les in het voetbal, maar ook in het leven. Je kunt het ook anders zeggen: bekijk alles, hoe moeilijk het soms ook is, van een positieve kant en borduur daar op verder.

De jongens in het blauw gingen verder en gingen, naarmate de wedstrijd vorderde, beter voetballen, maar hadden wel wat moeite met de aanvallers van de tegenpartij. Grote jongens die technisch niet, maar fysiek wel de sterkere waren. Maar met fysiek alleen kom je er niet en in de twintigste minuut werd dat duidelijk. Een mooie assist van Loek op Harun resulteerde in een mooi doelpunt. JVOZ ging met een gelijkspel de rust in.

 

In de tweede helft gingen onze jongens er gelijk weer tegenaan. Nick L kwam het veld in en begon op de links midden positie. Een zeer nuttige wissel, want niet lang na het fluitsignaal voor het begin van de tweede helft, had Nick een gouden assist op zijn schoen. Hij hield goed overzicht en schoof de bal in de voeten van Wiebe die goed positie had gekozen en deze deed waarvoor hij in het veld staat: scoren. 2-1. Een minuut of zes,zeven verder kregen we een tegendoelpunt te verwerken. Het zou weer gelijkspel zijn, ware het niet dat Jochem, onze assistent scheidsrechter de scheidsrechter bij hem riep. Jochem legde uit dat de doelpuntmaker terug kwam uit buitenspel positie en de scheids accepteerde dit. Doelpunt afgekeurd. Een zucht van opluchting was te horen in en langs de kant van het veld. De jongens van Unitas beseften dat ze toch wel een puntje en misschien wel drie konden meenemen en gingen weer vol de wedstrijd in. Vanaf dat moment was het mooie voetbal van onze kant gedaan. Het werd er niet beter op toen Zico het veld in kwam en na een paar minuten met een tijdstraf van tien minuten het veld werd uitgestuurd. Na een snelle aanval van Unitas deed hij wat hij moest doen: een doorgebroken speler neerhalen. Het hek was van de dam en de jongens van Unitas werden nog gemotiveerder, maar na een paar minuten riep Luuk, de assistent trainer, de scheidsrechter bij hem en Zico mocht weer terug het veld in. Later legde Luuk mij uit dat je in de A categorie geen tijdstraf mag geven, maar een gele of rode kaart moet trekken. De tijdstraf werd omgezet in een gele kaart.

 

De laatste vijftien minuten was het overleven op het veld. Ballen werden weggerost, het spel werd harder en de jongens moesten vechten, vechten en nog eens vechten en het thuispubliek was aan het billenknijpen. Het mooie was niet meer belangrijk, de JVOZ’ers wilden resultaat. En dat kregen ze. Verdiend. De schreeuwen van de jongens na het laatste fluitsignaal maakten duidelijk dat ze alles hadden gegeven. De eerste driepunter is binnen.

 

De jongens van de D3 hadden ook een mooi resultaat neergezet tegen ’t Zand: 6-2. Daarna heb ik naar de wedstrijd van D1 gekeken. Een heerlijke wedstrijd met een fantastisch resultaat. 1-0 winst tegen koploper Sparta.

 

Volgende week de uitwedstrijd tegen VOAB die op een gedeelde eerste plaats staat.

 

Tot de volgende X

Jeka o13-1 – JVOZ o13-2   24 september 2016

 

Na 3 wedstrijden te hebben verloren van respectievelijk Kloetinge (3-0), SC ’t zand (1-2) en Beek Vooruit (1-4), was het tijd voor de eerste ‘verre’ wedstrijd tegen Jeka uit Bavel. Alle spelers, alle ouders, broers, zussen en allerhande ander publiek  en de trainers (ook al zullen ze het publiekelijk niet toegeven) snakten naar een overwinning of toch minimaal 1 punt. Jeka stond 2e in de ranglijst en wij laatste. Tijdens de trainingen van afgelopen week heeft Joshua (de hoofdtrainer) nogmaals aan de jongens duidelijk gemaakt dat je niet kunt winnen zonder winnaarsmentaliteit en een gezonde dosis agressiviteit.

 

De wedstrijd begon om 12 uur, dus de wekker stond pas om half 8. Na een lekker ontbijtje werd Nick L. bij ons thuis gebracht door zijn moeder. Deze dag reed hij met ons mee. Even als Loek die we om 9.15 ophaalden. Op het moment dat Loek in de auto stapte kwamen de gesprekken direct goed los. Er werd gesproken over Fifa17, meisjes, verkering, golddiggers, duimpies, middelvingers, mooie auto’s, warme poep en iets over een lekke band en een juffrouw met diabetes. Eigenlijk over van alles en nog wat, behalve over de wedstrijd zelf. Na een minuut of zeventig kwam we aan bij het complex van Jeka. Het parkeerterrein had ongeveer net zoveel plaatsen als de 5 Vlissingse clubs samen, en nog moesten we ergens langs de kant van de weg parkeren. Dat is ook niet zo verbazingwekkend met een club die circa 1700 leden heeft. Een leden aantal waar Zeeuwse clubs enkel over kunnen dromen.

 

Voor onze wedstrijd begon hebben we nog gekeken naar de tweede helft van JVOZ o12-1. Zij verloren helaas met 4-2 van Jeka o12-1. Onze wedstrijd begon in het voordeel van Jeka, die eenvoudig kon scoren door een onoplettendheid van onze verdediging in de 4e minuut. Het is niet de eerste keer dat we vroeg op een achterstand komen. Nog niet een keer hebben de jongens dat kunnen omkeren. In de volgende 20 minuten speelde Jeka beter. Na 2 keer op de lat te hebben geschoten kon je wachten op een 2e doelpunt. Deze kwam in de 24e minuut. Omdat onze jongens geen enkele kans hebben gecreëerd in de 1e helft, was dit ook de ruststand. De vrees voor nogmaals een pandoering was groot bij het JVOZ publiek, hoewel enkelen nog steeds geloofden in een ommekeer. Het was niet zo zeer dat Jeka veel beter was, als wel dat de Jvoz’ers onder hun kunnen voetbalden. En de ommekeer kwam. Na enkele wijzigingen in de opstelling begon JVOZ sterker en agressiever. Het werd rustiger in de verdediging en dat verplaatste zich naar de andere linies. De passjes werden zuiverder en de combinaties beter en sneller. Wiebe die keihard moest vechten tegen de sterke verdediging van de tegenstander in de 1e helft kwam in de zesde minuut tot een schietkans van een metertje of 20. Hij twijfelde niet en schoot hem schitterend over de doelman heen. 2-1. Een minuut later kreeg Jvoz een vrij trap rechts van het doel net buiten de 16. Loek schoot hem richting Wiebe en de bal kwam in de kluts richting Milan die goed stond gepositioneerd op de rand van de 16. Ook hij twijfelde niet en schoot hem snoeihard langs de kansloze keeper. 2-2. Niet veel later moest Joshua vroegtijdig weg om te keepen met Dauwendaele tegen Klundert. Ik kan me voorstellen dat het hem best wel pijn deed om zijn team op dit moment te verlaten nu ze misschien wel een puntje of meer konden halen. Gelukkig heeft hij een goede assistent in Luuk.                       

 

De rest van de wedstrijd ging het spel heen en weer. Jvoz was de bovenliggende partij in de 2e helft, maar kon helaas niet meer scoren. Eindstand 2-2. Gezien de 1e helft denk ik dat het een terechte uitslag is, maar iedereen had het gevoel dat er toch nog iets meer in had kunnen zitten.

Na nog wat geklets met de andere ouders over het aanstaande toernooi in Denemarken, konden we met een goed gevoel vertrekken uit het zonovergoten Breda. Het eerste punt is binnen en de jongens hebben wat zelfvertrouwen bij elkaar kunnen voetballen. Volgende week thuis tegen Unitas. Om kwart voor 10.

 

Tot de volgende X.

vc vlissingen E1 Seizoen voorjaar 2016 hoofdklasse

Marc, Aimen, Annas, Sep, Lucas, Joshua, Tristan, Denley, Frans

  Arti, Elyessa, Albertgaino, Yannick, Gianello

VcVlissingen e1 – SVWalcheren e1 23 april 2016

 

De laatste wedstrijd van het seizoen alweer. Een gedenkwaardige. Een thriller van formaat waar van alles in gebeurde en van alles mogelijk was tot de laatste minuut. Een wedstrijd waarin pas duidelijk werd wie de winnaar was nadat het laatste fluitsignaal werd gegeven. Een wedstrijd waarin ik niet kan zeggen wie er over het geheel genomen de betere ploeg was. Een wedstrijd met fantastische aanvallen van beide kanten, 2 penalties, mooie doelpunten, snelle counters, hard spel, provocaties, de acties daarop en 2 man van ons er uit gestuurd. Een wedstrijd van 2x een half uur billen knijpen.

 

Het eerste doelpunt was een geweldig schot van Annas, waarna we niet lang daarna een tegendoelpunt kregen door onoplettendheid van onze kant. De wedstrijd ging gelijkwaardig op en neer, maar  door een mooie passeerbeweging van Tristan aan de achterlijn waardoor hij kon voorgeven aan Sep die met een heerlijke volley de bal in het net joeg, werd het voor rust 2-1.

 

Na de rust was Walcheren er als de kippen bij om de 2-2 in te schieten. En toen maakte de Walchenaren hands. Penalty. Tristan schoot hem snoeihard rechts in, de keeper kansloos latend. 3-2. De 2e penalty kwam doordat Sep lelijk onder uit werd gehaald. Tristan mocht hem weer nemen. Een mooie kans op 4-2 en de wedstrijd zou onze kant opvallen. Deze keer schoot hij naar links, maar Enzo, de keeper van Walcheren is natuurlijk ook niet gek, dook de goede kant op en keerde de penalty geweldig. Gelijk daarna de counter van Walcheren en stond het plots gelijk. De emoties kwamen los gelijktijdig met de provocaties. Verwijten over en weer, gescheld en middelvingers werden opgestoken. Tristan riep ‘Hou je bek’ en moest er uit. Terecht. Eventjes hebben we met 8 man gespeeld omdat Sep nog niet kon voetballen na de tackle, maar we hielden goed stand. Onze vrienden van Walcheren roken bloed en kwamen een paar keer gevaarlijk dichtbij, maar plots was daar Annas weer die het doelpunt van het jaar maakte. Een geweldige omhaal die ons niet alleen de overwinning bracht, maar ook de 2e plek in de competitie. Een prestatie waar we met zijn allen trots op mogen zijn.

 

Ik wil iedereen bedanken die zijn steentje aan deze prestatie hebben geleverd, hoe klein of groot die ook was. Ik hoop dat ik de jongens iets heb kunnen leren in de afgelopen seizoenen en dat ze af en toe nog eens terug denken aan een voor mij geweldig en enerverend voetbaljaar. Nog even wil ik er twee personen uitlichten die beide een flinke steen hebben bijgedragen. Dat zijn natuurlijk Michael en Edo. Zonder hun hadden Marc en ik het een stuk moeilijker gehad. Altijd stonden ze klaar om mee te helpen met de training, het opbouwen van het veld, te fluiten en het geven van advies. Hulde en applaus.

 

Verder wens ik de jongens veel succes en vooral heel veel plezier in hun verdere voetbalcarrière. Ik ben er volgend seizoen, vanwege Tristan die naar JVOZ vertrekt, er niet meer bij, maar ben er zeker van dat ik iedereen regelmatig zal tegenkomen.

 

Als laatste wil ik natuurlijk Marc bedanken waar ik de afgelopen twee seizoenen veel van heb geleerd. Het was leuk, gezellig en leerzaam. Nogmaals hulde en applaus.

 

Gegroet allen,

Frans.

RCS e1 – VcVlissingen e1 16 april 2016

 

Na 3 opeenvolgende verloren partijen waren we toe aan een overwinning. De vorige wedstrijd tegen RCS hebben we onder andere verloren door overschatting. De jongens dachten ‘wel even te winnen van die Souburgers’. Nou, die afloop weten we wel. Deze wedstrijd was alles anders. Eventjes winnen was er nu niet bij in de gedachte van het team. De jongens begrepen nu wel dat je ook van de ‘zwakste’ ploeg in de poule kan verliezen.

 

De eerste 5 à 10 minuten dacht ik dat het weer de verkeerde kant op zou gaan. De jongens van RCS kwamen steeds dichter bij ons doel, maar toen viel ineens  alles op zijn plek. Iedereen stond positioneel goed, iedereen ging er fel in, duels werden gewonnen, passjes kwamen aan, er werd goed aangenomen, prachtige combinaties, kortom; er stond een team en het was een genot om naar te kijken. En als een team als een team speelt komen de doelpunten vanzelf. Het eerste doelpunt kwam van Sep, het tweede doelpunt kwam van Sep, toen was het rust en in de tweede helft gingen onze jongens vrolijk door en viel het derde doelpunt, wederom van Sep en het vierde doelpunt was nogmaals van Sep en de vijfde kwam van Tristan. Vijf prachtige doelpunten die niet tot stand kunnen komen zonder goed samenspel en geweldige assists. Tussendoor schoot Elyessa nog op de lat en in de rebound knalde Tristan de bal snoeihard tegen de paal en tegen het einde kregen we nog een tegendoelpunt.

 

Wat mij vooral opviel in deze wedstrijd is dat de jongens ook goed voetbalden zonder de bal. En dat is net zo, of misschien nog belangrijker dan met de bal. Alle jongens hebben een heerlijke wedstrijd gespeeld, maar wil er nogmaals twee uitlichten. Als eerste natuurlijk Sep, die met zijn vier doelpunten de man van de wedstrijd is (nogmaals wil ik benadrukken dat het natuurlijk een team prestatie is). De tweede is Annas die boven zich zelf is uitgestegen en prachtige acties, passjes en een assist in zijn benen had. Misschien heeft hij net als Sep de avond er voor macaroni gegeten.

 

Volgende week een interessante wedstrijd  tegen onze vrienden van Walcheren. Deze derby is natuurlijk altijd interessant, maar deze keer met een extra vleugje spanning. Er van uitgaande dat Zeelandia volgende week verliest van Kloetinge worden we bij verlies 4e, bij gelijkspel 3e en bij winst 2e van deze competitie.

 

Vrijdagavond met zijn allen aan de macaroni dus.

 

Tot de volgende X

Tot de volgende X

VcVlissingen e1 - Kloetinge e1 9 april 2016

 

Na de belabberde wedstrijd thuis tegen RCS (2-3) en de afstraffing tegen Zeelandia uit (7-2) was de return wedstrijd tegen Kloetinge aan de beurt die een week eerder al kampioen was geworden. Met de 5-2 verlies in de eerste wedstrijd in het achterhoofd, ging Marc aan de slag met de opstelling. Tristan mocht eindelijk weer eens op zijn favoriete plekje staan, maar raakte geblesseerd tijdens de warming-up (was hij eigenlijk al, maar wilde het toch proberen). Marc speelde er snel op in en zette Elyessa terug op mid-mid.

We verwachtten niet dat we zouden winnen, maar we wilden het de jongens van Kloetinge het toch zo moeilijk mogelijk maken. En daar zijn onze jongens glansrijk in geslaagd. In de 1e helft hadden we niet veel kansen en was Kloetinge de betere partij, maar door inzet en vechtlust kwamen zij niet tot scoren. In de rust gloorde er een sprankje hoop om er misschien een puntje uit te slepen en wie weet nog meer. Helaas werd deze hoop tot drie keer toe aan diggelen geschopt. De eindstand was dan ook 0-3.

Het positieve van deze wedstrijd was dat de jongens niet hun koppies hebben laten hangen na het eerste en tweede doelpunt en na twee verloren wedstrijden er toch weer stonden en deze dag hebben bewezen dat ze thuis horen in de hoofdklasse.

Het negatieve van deze wedstrijd was de coach van de tegenpartij. Je bent met kinderen aan het werken en die maken wel eens overtredingen. Dit hoort nou eenmaal bij voetbal. Er zijn door onze jongens geen grove overtredingen gemaakt en er werd niet nageschopt of iets dergelijks. Wel speelden ze hard en vol passie. Als de coach van Kloetinge daar niet tegen kan gaat ie maar een schaakteam coachen.

Alle jongens hebben goed gespeeld, maar wil er toch eventjes twee uitlichten. De eerste is, nogmaals, Joshua. We zijn gezegend met zo een keeper. Hij stond weer te keepen als een baas en gaat er naar mijns inziens iedere wedstrijd een beetje op vooruit. De tweede is Yannick. Hij heeft goed gespeeld en er zeker drie keer voor gezorgd dat Kloetinge niet tot scoren kwam. Zijn beste wedstrijd tot nu toe.

Als we volgende week weer zo spelen maken we een grote kans tegen RCS uit.

Tot de volgende X.

SVWalcheren e1– VcVlissingen e1 12 maart 2016

 

Na de verloren wedstrijd tegen Kloetinge (5-1) met het mooie lobdoelpunt van Denley, de zwaar bevochten overwinning tegen Zeelandia (met de tierende Middelburgse coach langs de kant), de afgelaste wedstrijd tegen RCS, was nu de wedstrijd tegen onze vrienden van Walcheren aan de beurt.

Met de 6-0 overwinning van vorig jaar nog in onze achterhoofden gingen we vol strijdlust het zonovergoten hoofdveld van Walcheren op. Zoals altijd schoot ik Joshua in. Nog nooit heb ik hem zo fanatiek de warming-up zien doen. We hebben al eens tegen de jongens gezegd dat de gemoedsgesteldheid in de opwarming zich doorzet in de wedstrijd. Dat werd vandaag maar weer eens bewezen. Joshua was heer en meester in zijn doelgebied. Een ieder van de tegenstander die zich waagde in de buurt van Joshua kon zich verzekeren van een blik van vuur in de ogen waar een Spaanse stier jaloers op kan zijn. En als je dan ‘onze stier’op je af zie denderen, bedenk je je wel een tweede keer om te scoren. Ook de rest van het team, niemand uitgezonderd, speelde een geweldige wedstrijd. De links- en rechtsback Denley en Gianello stonden goed en waren de plaaggeesten van de aanvallers van Walcheren. Lucas was het rustpunt in het midden van de verdediging en heeft veel ballen weggehaald. Een uitstekende vervanger van Tristan die naar voren is geschoven. Arti wil je echt niet als tegenstander hebben. Hij plakt aan je als een sticky figuurtje op een vers gewassen raam. En als hij aanvalt weet hij altijd de juiste positie te kiezen. Ook deze keer weer zodat hij hem mooi in de rebound kon intikken. Elyessa en Albertgaino kunnen de tegenstander dollen op de vierkante meter en deden dat ook regelmatig in deze wedstrijd. Elyessa had mooie passjes en Albertgaino kwam regelmatig tot aan de achterlijn puur op techniek en snelheid, waardoor hij mooi voor kon geven. Sep was weer in vorm en beloonde zichzelf met het tweede doelpunt. Tristan speelde zoals hij meestal speelt, gedreven en vol vuur. Mooie passjes, de tegenstander gek maken (hoewel de tegenstander dat ook regelmatig met hem deed) en snoeihard op doel schieten. Dit keer helaas 2x goed gekeerd door de keeper van Walcheren. Aimen had geweldige individuele acties en gebruikte zoals altijd zijn lichaam goed om de bal te beschermen. Met andere woorden, het is een team en met de teamspirit zit het altijd wel snor. Hoewel Walcheren flink wat tegenstand bood en tegenstootjes gaf haalden wij een verdiende overwinning: 0-2

In de rust heb ik de jongens tot bedaren moeten brengen na de dubieuze beslissing van de scheidsrechter. Na een corner van Aimen viel er een doelpunt die werd afgekeurd omdat de bal zogezegd achter de lijn was geweest. Direct daarna was het fluitsignaal voor de rust. De jongens waren ziedend en ik heb verhaal gehaald bij de scheidsrechter. Maar of hij gelijk had of niet, de beslissing was genomen. In de kleedkamer heb ik het team toegesproken en gezegd dat ze het moeten vergeten, er niet verder over zeuren en zich moeten concentreren op de tweede helft, want het was nog maar 0-1. Gelukkig hebben de jongens dit goed tot hun laten doordringen. Overigens vind ik wel dat de scheids verder een prima wedstrijd heb gefloten.

Door de overwinning van Kloetinge op Zeelandia staan wij nu tweede en bij winst op RCS as. maandag, staan we 5 punten los op de nummers 3 en 4.

Tot de volgende X